# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0397 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0397?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4 # Folio 176r, page id 00068606:0397 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 175v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=397 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000397.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. imo et alicui concentrico circuli majoris. (ut parum 99537 tum paro concentrico aequatoris gh. tum concentoico ggglitit. paralleli majoris eeff. saequalem esse. aequaliter ac proinde si nihil obstaret, in globus terrae totus alumme penetraretur aequalem fore luminis velocitatem intra viscera sut concentrico aequatoris gh. et in superficieterre, sub parallelo aequatoris gghh. molumque perinde ut sub a. centro, ta sub aa polo evane scere. H Nota dic supponi solem semper ferri aequatore. ut scilicet axis motus lumi globi luminosi, et axis telluris, ac proinde poli quoque utriusque axis coincidere intelligantur haec suppositio tolerabilis est, quia quantum sol una anni parte in unum latus tantundom circiter alia anni parte in oppositum latus ab aequatore declinat: toto ergo anno absoluto fit utrinque compensatio ac proinde omnia in summa eo redeunt, quasi sol semper mansisset in aequatore. Quia tamen compensatio ista non est exacta ob solis eccentricitatem, hinc consequentias nonnullas suo loco ducemus. Quulic eammotus luminis, talis est motus quoque materiae perspatu lumine illustratum diffusae prop. 6. b In omni spatio illuminato, quatenus illumina tum est, corpus seu materia est. Incid Cum enia linensit altio corporis, ut expericutia constat, omnis i Aut alidi demonsdratum sspon autem actio corporis sit motus vel conatus, lumen quoque erit vel motus vel pressio seu conatus. Propagatur autem linem ea corpore lucido per perspicuum in opacum, necesse est ergo pressionem quandam motumve ex corpore lucido per perspi– cumu sit aut perspicuo jam inesse, aut ex lucido in perspicuum diffundi ac proinde perspicuum quatenus illuminatum est, id est ad sensum ubique, quid nullum est punctum sensibile non illuminatum, corpore plenum esse. Vera ergo haec propositio est sive omnia sunt plena, sive detur. Vacuum interpersum; item ac sive ex lucido corpusiu radii ex corpusculis e lucido. emianantibus componantur, sive in sola in orbem diffusa pressione constituantur. Unde sequitud nec Tubeni Torricelliandem nec Recipientem Gerickianum omni materia vacuum esse. prop. 7. Materia spatii illuminati si nihil obstet, se quitur motum luminis. Ponatur in fig. 4. corpus lucidum moveri in spatio linea ab. per puncta a. c. d. gb comniaque intermedia. radiareque in oppositum opacum per perspicium abef. Mani- festum est. quando corpus lucidum; positum in a. radiat in premere recta ac. materia comprehensam inter a et e. ab a. versus C sed cum eodem momento quo premit ab a. versus C etiam conctir ab a. versus c imprimet materiae il. cum conatum versus e. tum versus iil. Quemad modum dudum a Galilaeo aliisque qui de motu impresso a motore translato scripsere ostensum est, si ab himine aut ex naviten dente ab a. in C lapis aut sagitta projiciatur ex a. in g. sagittam simul et versus c. et versus g. seu motu et aeti in e ceisuid crcas n Sed materia luminis il. etsi conetur versus e non potest tamen ten dere versus et quia totum perspinum ac. teria jam sad sensum) plenum suppontur materia siniliter versus e. tendente ad sensum plenum est, ipso obi opaco in e. objecto progressum im– pediente, solus ergo conatus materiae il. in iill. exitum invenire potest, es scilicet qui motum luminis sequitur. Ae proinde si infig. 5. linea ab cb. supponatur circularis, nateria spatii perspi- cui cum lumine circulabitur in lineis cum motu suminis coincidentibus. Si sclicet nihil obstet, id est si materia is di sirgui as se ies s 4