# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068616:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068616:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 3
# Folio 2v, page id 00068616:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068616&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068616/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

characteris sint arbitrarii, eorum tamen usus et connexio habet quiddam
quod non est arbitrarium, scilicet retatia em quandam thar proportionem
quandam inter characteres et res; et diversorum characterum easdem
res exprimentium relationes inter se. Et haec proportio sive relatio
est fundamentum veritatis. Efficit enim ut sive hos sive alios characteres
adhibeamus, idem semper sive aequivalens seu proportione respondens
prodeat. Tametsi forte aliquos semper characteres adhibesri necesse
sit ad cogitandum.
a. B
A. Iu tusi Euge: praeclare admodum
te expediisti. Idque confirmat calculus analyticus arithmeticusve. Nam
in numeris, d odem semper modo res sucedet, sive denaria sive ut
quidam fecere duodenaria aritm progressione utaris. Et in
culculis explicasti analysi, uti et si diversiimodis characteribus diversae appareant facilius
aliade maturia remum habitudines. Semper tamen basis verilatis est in ipsa inter
connexime atque  collocatione characterum, ut si quadratum
ab a, dicus a. t pro a ponendo  + B. habebis quadratum
+b + 2bc. vel pro a ponendo bc d-e habeliis quadratum
e
+C habebis
+d = 2dc. priore modo exprimitur relatio totius a
ad suas partes, pta b. c. posteriore modo partis a, ad totum
d, ejusque supra partem a, excessum e. Rem autem semper eodem redire
apparet substituendo. Nam in aequatione in formula d+e- 2de
quae aequivalet in locum ipsius d, substituamus ejus valorem atetunc pro d habebitur
eea v + e + 2ac
A
ergo in unum addendo:
et pro - 2de habebitur - 2aC - 2e.
+ a aqu. a + e + 2aC
2
+e aequal.
=2de 4qual
a
+e
e
=20 = 2aC
ante.
vides utcunque pro arbitrio sumantur Characteres, modo tamen in eorum usu
proctibit summa....-c
certus ordo et modus serverur semper omnia consentire.
Quanquam ergo veritates
necessario supponant aliquos characteres, imo aliquando de ipsis characteribus
loquantur, (ut demonsto theoremata de abjectione novenarii ct agentia)
non tamen in eo quod in iis est arbitrarium, sed in eo quod est perpetuum
relatione nempe ad res consistuntdem semperus verum est sine ullo arbitrio
nostro, quod positis talibus characteribus talis  ratiocinatio sit proventura,
et positis aliis, quarum nota ad priores relatio  alia quidem; sed otiam
sit
relationem servans ad priores ex prino characterum relatione resultantem.
Finis
quae substienendo vel comparando apparet.
= et postia
quod diversimodo
in granulis
numerabili
exequaris
semper enim
idem proveniet
ipsi a
Hisdersccsischo
lunvesbioiioite
SIannOVOI