# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068617:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068617:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 4
# Folio 2r, page id 00068617:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068617&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068617/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Affitmativam
Caeterum venit in mentem etiam propositiones unocipilem egativa
affistinativam
et ei pppositam particularem itsi negativam reduci posse ad aequprollentu
hoc hoc modo: Omne A, est B, quod redusimus ad hanc AB et A aequiralent
hoc modo: Nullum A est B, id est AB est non ens, _etiam sic exprim, poterit. m
non unt AB et AB Ens. Et similiter  aequivatent quoddam A est B,
aequivalent
id est AB est Ens, sic etiam sic exprimi poleut AB et ABEicdu aequivalent
Hinc ex isto Enuutia Enuntiandi modo etiam habetur U. N. et P. A. conversio
simpliciter et oppositio, et earundem conversio simpliciter. Itemque
ex U. N subalternatio nam si non aequalent AB et AB ens, etiam non aequiulent
Nam esto Nullum A est B, fet inde AB et ABEus non aequivalent, inferendum est hinc quoddam
A non este B, seu non aequivaleret A et AB, quia A et AEns aequivalent exhypothesi quodsi
ergo A et AB aequivalerent, etiam AB et AB ens aequivalerent contra issumtum
ita omnes propositiones logicas calejoricas reduxinus ad calculum
Caterum hinc etiam manifestes apparet sous enoris in tali conversione
aequipollentiaruur
omnis ridens est homo. Ergo quidam homoest ridens, cum tamen fieri possit
fieii poluisetut nullus homo nunc revera rideat, umo unquam riserit. imo, ut nullus hormo
omnis ridenes est homo e sit exprimetur Riden, et Ridens homo
coincidunt aequivalent; sed ridens est Eris ex hypothesi. Ergo hidens homo st Ens
Exx homo ridens est Ens. seu quidam homo est ridens. Ubi Ens in homorider
extiterit.
propositione Evino Ridens est Ens, eodem modo sumi debet ut n veus propositione
videns est Ens. si sumatur Ens de possibilitate, seu existentia in regione, dearu
promo pidens est
Ens nempe possibile seu in regione idearum. Sed si Ricens est Ens sumitur
pro realiter existente, etiam Homoridens est Ens pro tali sumen potent, verumque
eut aliquem hominem existentem ri acturidere. Idemest si
se processissemus exper modum quo etiam parliculans afitmaerva
ad aqui pollentiam reducitur: Omnis ridens est hormo, id est HRidens
et Ridens homo aequivalent. Porro Ridens et Audens Ens aequivalent, ergo
Ridens homo est Ridens et Ridens homo Ens aequivalent, r ergo Het
fomo Ridens et homo Ridens Ens aequivalent, id est quidam homo est A ridens
ed firvet modo scilicet in regione idearum, seu ut Es ut homo ridens sit Ens
vel ut homo ridens, et homonidens eas aequivaleant, non ultra, seu at
neque quidam homo est ridens significat actu aliquem hominem ridere. Verba
postra totta 
e
perore
duee
A arubiu
Affstmativam cum sua opposita P. N,
et Universo tolo coelo differre  ab Unversali negitian eum saa
linguae angbatuds edtem
eru
quand.
opposita eum in posterioribuens assumatur, non in prioribus. In omnibus
Ens.
 i elia pat
tamen tacite assumitur Terminum ingredientem esse
sunis homo est animal Omne A est B id est AB ∞ A
quidam horu
Quoddam A non est B id est AB non XA
Nullum Aest B id est
AB e non es Eus seu AB non ∞ABEns
Quoddam A est B id est AB est Ens seu AB ∞ ABEns
Ex his patet in omni propositione Affirmativa praedicatum esse particulare
sed non aeque patet in mini negativa praedicatum esse universale, seu removeri
noscGeneraliter agnoscere poterimus an Termuu isit au ersalis 
B A vel B, substitui potet YB, vel YB ubi Y potest esse quodcunque velut , F, et
jam ex AB Ds non licet inferre AB AYB ∞A nec ex licet enim Blt
contineatur in A, non e ideo YB continebitur in A
similiter pro AB ∞ AB cuc
non infertur, AYB ∞ AYB Ens. Ets enim YBsit Ens ex hypothesi, non ideo sequitur
A7 esse Ens. Itaque hinc patet pradicatum prosositionis afformativae non esse uni–
versale. Ostendamas jam simili Methodo praedicatum propositionis vegitivae esse
 AB non ∞ A, etiam (AYB non ∞X, quia YB ∞ B
AB aut A sit ∞ B, aut AY ∞A, si ve non res procedit, nam si YB XB vel NY ∞ A
universale Nempe.
substitui poterunt pro Bvel proA. si vert _ non aequipolleant, multo magis on, aliqua
sive enim
eit et ACB, et A non agopollebunt. de est in AB non ∞ AB Ens
m estB
infer