# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068619:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068619:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 6
# Folio 1v, page id 00068619:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068619&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068619/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Factum est autem nescio quo fato
ut ego adhuc puer in has cogitationes inciderem,
quae ut solent primae inclinationes, postea semper
altissime infixae menti haesere. Duo mihi profuere mirifice
juverunt illuc duxere, quae num (quae tamen alioqui
fateor, ingenis plerum teneris in ambigua, et saeps pluribus noxia esse solent)
nosia esse;) primum, quod fere essem antodidactos
alterum quod quaererem nova in unaquaque scientia ut primum eam attingebam
cum saepe ne communia quidem ejus elementa satis
quide
percepissem. Itaque cum sed ita duo lucratus primum ne fascina animum inanibus et
vulus
sum primum nea rebus pervulgatis et qu dediscendis implerem, quae sola autoritate
potlius docentium quan argumentis recepta sunt
tempus perderem, alterum, ut e nunqua
qui tum demum quiescerem cum ut alterum,
alierum, ut ne ante quiescerem, quam ubi
cujusque doctrinae fibras ac radices essem rimatus,
et ad principia illa ipsa pervenissent, unde
mihi proprio marte omnia. Quae tractabam,
invenire liceret.
Cum ergo ab historia A stgli cura lectione
torum historiarum (qua ab infantia mire fueram
delectatus) et a styli ligti curta, (quam ego
in prosa ligataque ea felicitate exercueram
ut vererentur praeceptores ne adhas delicias
obhaerescerem) traductus essem ad logicam et philosphiam,
tum ego ut primum aliquid in hris rebus intelligere
coepi Di boni quam multas statim chimaeras
in meo cerebro natas chartis illevi at praeceptoribus
in exencitiis inter alia objiciebam  quas subinde
proponebam praeceptoribus mirantibus. Inter
alia dubitationem aliquando movebam de
praedicamentis. Dicebam enim quemadmodum
haberentur praedicamenta Notionum sim praedicatmenta
seu classes notionum simplicium, ita debere
haberi novum praedicamentorum genus, in quo
et propositiones ipsae seu Termini complexi
ordine naturali dispositae haberentur. Huic objectioni
meae cum non satisfacerent Praeceptores
scilicet inmanabum V ig demonstrationes tunc
nec per  cognoveram, et nesciebam hoc ipsum, quod ego desiderabam
hoc ipsuus facere Geometras, qui propositiones
eo ordine collocant, quo una ex alia demonstratur
itaque pecitis quidem erat mea dubitatio; sed
vana
cum ei non satisfucerent Praeceptores, ego
novitate cogitationis prosecutus, moliebar
condere hujusmodi praedicamenta propo Terminorum
complexorum, seu propositionum. Cui studio
cum intentius incumberem, incidi necessario
in hanc cogitt contemplationem admitandam,
quod scilicet excogitari posset quoddam Alphabetum
cogitationum lumanarum et quod harum literarum
hujus Alphabeti combinatione omnia inveniri possent
et analys
et diju et vocabulorum ex ipsis factorum analysi
omnia et  inveniri et dijudicari possent.
Hoc ego deprehenso  mirifice
exultavi, puerili quidem gandio, nam tunc rei
magnitudinem, non satis capiebam. Sed nostea
quanto majorem in rerum cognitione progressum feci ego