# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068619:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068619:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 6
# Folio 2r, page id 00068619:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068619&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068619/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

magis confirmatus sum in consilio rem
radultior et jam
tantam prosequendi. Forte tunc viginti
annos natus moliebar exercitium Academicum
itaque bi p scripsi dissertationem de
Arte combinatoria, quae pstea libelli forma
publicata est; in qua anno 1666. in qua
mirabile hoc inventum publice proposui
e
Sed tamet Erat quidemea disserratio
Est quidem ea dissertatio qualis scribi potet potuit
a invene nunc primum e schola prodeunte
et nullis adhuc scientiis realibus imuto, o (neque enim illis in locis mathematica, excole
dusas tamen ob causas eam scripsisse non poenitet,
isertatio
primum quod mirifice placuit, multis ingeniosissimis
viris, deinde quod jam tunc in ea essera 
os testatus orbi quid fieri posse putem. Nequis me
talia inveni indicaverim orbi aliqua orbi fecerim
diccium
inventi mei rationem, ne nunc primum
videar talia comminisci.
restantum Viros miror  ad tantam rem non accessisse
in hanc rem nom incidisse, Aristotelem Juachimum tungium
Germanum, et Rematum cartesium Gallum.
Cur nemo mortalium, ex quo hominum memdia
quousque pertingit ho memoria hominum
a
monumentis conservata, remtantam
accesserit equidem saepe sum miratus;
ordine enim ratiocinantibus, hujusmodi meditationes
inter primas occarrere debebant, quemadmodum
mihi contigit; qui in logica occupatus adhuc puer,
nondum physica aut moralia, aut mathenatica
aut physica attigeram huc deveni ob hanc
solam rationem, quod semper ultima rerum
principia prima quaererem. Veram autem aberationis a janca
causam arbitior, quod homines ea tantum principia sunt
plerumque arida et parum grata hominibus adeoque
re
leviter gustata dimittuntur. Quatro tantum tamen
Viros maxime miror ad tantam rem non accessisse
 inventorem characterum simensium,
Aristotelem, cum erganum et metaphysica
scriberet,  ioachimum Jungium; et
Renatum Cartesium. Aristoteles enim
cum organon et Metaphysica scriberet
cogitationes notionum intima magno ingenio rimatus est
Joachimus jungius Lubecensis pancis, vir est paucis
notus etiam in ipsa Germania; eu
sed tanto fuit judicio tamque tate patente animi
et capacitate animi, tam late patente,
ut nescia an a quoquam mortalium, ipso
etiam Cartesio non excepto, potuerit rectius
expectari restauratio magna scientiarum
si vir ille aut cognitus aut adjutus fuisset.
Erat autem jam senex cum inciperet florere
Cartesius, ut dolendum admodum sit nullam
is citr se utterm tiscarte qua a bo
bantur, quod si lemm
pari et si parisiis
exegissem pueritiam
quemadmodum pascalius
forte ips maturius
ipsas scientias auxisan