# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068619:0028
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068619:0028?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 6
# Folio 14v, page id 00068619:0028
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068619&page=28
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068619/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 99 lines, status machine
# Lines: 99 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 Loco Axio matum  et Theore
matum Euclidaorum de Magnitudicet inveni.
ego alia multo majoris momenti, ususque generalioris
de Coincidentibus Congruis, similibus determinatis
de causa et effectu, sive de potentia; de rela
tionibus in universum, de continente et contento
de eo quod per se et per accidens fit. de generali
natura: substantiae individualis, deque perfecta sponta
neitate cjuque substantiau  deque unione rerum
ac consptratione substantiarum inter se; Undoet
arcanum lmonis inter Animam et Corpus interce-
dentis explic lucem pat modusque quo ope–
rantur substantiae et concursus Dei, et cara
mali et metamorphosis pro metempsychosi
Duobus utor in demonstrando priucipiis, quorum
unum est falsum esse quod implicat contradictionem et reipublice gubernatione; sciendum est 
alterum est, omnis Veritatis (quae immediata sive
identica non est) reddi pose rationem, hoc est
inotionem praedicati semper notioni sui subjecti
vel expresse vel implicite inesse; ique veruum ese
in propositionibus B non minus qu in denominatio-
minus venitatibus contingentibus quam necessiariis non,  alterutrum, hac analysi praestabimus
nibus intr extrinsecis quam intrinsecis nec
iserimen inter veritates necessarias et
contingentes fere idem est quod inter numeros
commensurabiles et incommensurabiles in necessa
ult enim in numeris commensurabilibus resolutio fier
potest in communem mensuram, ita in veritatibus
ticas locum habet At n
in
infinisra
suidis rationibus, resolutio
et acceditur quidem utcunque ips
tamen comendentia
obtinetur, sed interminata, eodem pariter 
processu veritates contingentes infinita anclysi indigent
quam solus Deus transire potest. unde ab ipso solo
a priori ac certo cognoscuntur . Atque haec est radix
contingentiae, nescio an hactenus explicata quoquan
Discrimen inter Notionem obscuram et claram
confusam et distinctam, adaequatam et inadae
quatam, caccu e suppositivam et intui
tivam jam in Schedrasmate quodam Actis
Lipsiensibus inserto a me est explicatum
Sed ut redeam, ad expressionem 
cogitationum per charasteres, ita sentio
ent
nunquam contraversias finiri neque sectis e
temere
complicatu
prisent characteres revocemur
Id scilicet efficiendum est, ut omnis para
logismus nihil aliud sit quam error calculi
et ut sophisma in hoc novo scripturae genere expressum
revera nihil daliud sit quam soloecismus vel
barbarismus, ex ipsis grammaticae hujus philosophicae
legibus, facile revincendus.
facto
q quando orientur controversiae, non
magis disputatione opus sit
inter philosophos, quam inter duos Computistas
Sufficietemalamos in manus sumere, sedereque ad
abacos, et sibi mutuo saccito si placet amico;
liere: catentemus.
ssn mensi etintion ratiocinationibus ad calculos implies requiratur nihilo uinus suntiquidam qui pene
eterm
erit
= et Proportione
+ et ingenerabilitate alque
incorruptibilitale
tet libertas conciliata
provideptiae certitutin
seu determinatae con-
tingentium veritati
Etsi enim semper
rato reddi possit status
posserioris ex priore; hujus
tamen rurjus ratio dari
potest, neque adeo ad ultimam
rationem in serie pervenitur
de ipse progressus in infinitum
havet rationis locum, quae sum
quotam modo extra serae
in DEo rerum autore potem
statim al initio satellilu
a quop
aeque
t posteriora
magis, quam
a se invicem dependent
quaecunquesitur, veritas analyser
ex notionibus suis non pun
(sed ex sola divina mente
rationem ultimam ac cer–
titudinem capit; Necessatio
non est. Talesque sunt omnes
quas vco veritates
acti
est incapax, demonstrurius