# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068621:0021 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068621:0021?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8 # Folio 11r, page id 00068621:0021 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068621&page=21 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068621/jpgs/default/00000021.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. April. 1679. C n. 2. pluy. 16) Hinc taque per Numeros characteristicos etiam illud scire possumus, quinam terminus aliam in se invium non contineanta. Nam tantummodo tentandum est utrum atterius Rujus Numerqus unius exacte dividere possit per Numerum illius Exempli gratia N si Numerus characteristicus hominis sit 6. Metalli vero sit eor fingatur esse 6. Simiae vero 10. Mecni Metatis vero patet nec sim simiae quod nec simiae notio in hnotionem notionem hominis, nec inesse nec intinga natio continari, nec contra hac in illa continem illam ita si quia nec 10 dividi potest exacte per 6. nec contra 6 per 10. Hinc si quaeratur an avar ne sit s in notione ejus qui vilia vendit qui vetes detritam nendit contineatur notio vari qui est jnstus continentur notio suptentis qui justus est contineatur notio sapientis, ita ut nihil praeterea t requietur an id est an nihil praeterea requitatur ad sapientiam quam id quod in justitia jam continetur. tantum examinandum erit an numerus characte risticus justi dividi exacte possit per numerum choracteristicum canientis, nam si non praecedit divisio, patet ad huc aliquid poaeter requiri, quod ad jastiti a sapientiam quod non requiritur in justo; nempen scientiam rationum, potest enim aliquis esse justus per consuetudinem seu habitum etiams sine scientia quamvis rationem eorum quae agit reddere non possit. Quomodo autem id quod ad huc requirit sive supplendum est, inveniri. etiam per numeros characteriplicos queat, postea dicam. (17) itaque hinc possumus scire an propositio aliqua Affirmativa Universalis, sit vera. Nam nt in ea semper notio subjecti in se continet notionem praedecati absolute sumtame et indefinite to in genere spectata, pradi. aui Aurum scilicet meta est metallum, Omne scilicet aurum est metallum, auri per se spectata id est metalli notio continetur in notione generali sen l indesin audri ut quicquid aurum esse ponitur eo ipso metallum esse ponatur, quoniam omnia requisita metallit (ut: fas esse ad sensum homogeneum, esse liquidum porse esse liquidum saltem in igne sates for saltem sates serte susti certa ratione administrato liquidum, et imloc tunc non madefaciens res alterius generis retinnas immersas:) in requilificuro. explicuimus supra ardiculo; sit supiens an omne aurum sit metallum (nam dubitari potest Itaque si velimus seire an Omnis sustus (exempli gratia an aurum fulminans ad huc sit adetallum iquoniam est in forma pulveris, et in igne certa ratione quadam ratione administrato disploditur non funditur) tantum dividemus explorabimus an ei insit metalli definitio, id est an simplices F minimum