# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068621:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068621:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8
# Folio 12r, page id 00068621:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068621&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068621/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nsti
intius
virtus
 subfectum, justitia praedin
avis sit subje
be
bernacla predicatum sit
subjectum, avis praedi
catim
Ut totum ad partem, cum notioni subjecti
velut ge speciei inest notio praedicati verbi guitia s
velut generis; ut totum ad totum coincidens
cum duo con aequivalentia  de se invicem
dicuntur, ut cum justitta trrangulum est
subjectum trilaterum praedicatum; et
denique cm ut pars ad totum, ut cum
metallum est subjectum rurum est
praedicatum. Itaque dicere possumus:
quaedam temperantir est virtus quaedam
bernacta est avis; quoddam triangulum
est trilaterum (et si hac duospt propositiones
potuissem etiam enuntiare universaliter)
denique quoddam metallum est aurum.
Aliis casibus propositio particularis
afirmativa locum non habet. Nam Hac autem ita demonstio:
praedicatum  vel subjectum aliquid
contineant contineat quod non est compatibile
cum aliquo ad alio nan si species
subjecti contine
vel ut aequale vel t sibi vel ut partem
incidens
si ut aequale sibi tunc seu coincidens, tunc
utique praedicatum est speciet subjecti, quia
speciei subjecti coincidit. Si continet ut
partem sin species subjecti praedicatum
continet ut partem, praedicattum erit
genus speciei subjecti per artic. 11. itaque
praedicatum, et subjectum erunt duo genera ejusdem speciei. Jam
duo ene
si non roincidunt
se habent
necerario se habent, ut
ut totum et paatem seu  id est
genus et speciem, vel si coincidunt
habemus rursus quod si initio intentum.
Sin sint inter se ut genus et species
 Hoc autem facile ostenditur, nam
ex species et gen ex speciei notione formatur
notio generis sola abjectione, qui cum
ergo ex specie duorum generum communi
ambo genera per abjectionem prodeant, necesse est
continuntam continuam prodeant, id est
superfluis abjectis relinquantur, unum
prodibit ante alterum; et ita unum
erit ut totum, alterum ut pars.
Imo est paralogismus, e
imul cadunt. omnia quae multa
quae hactenus diximus video enim
speorim propositionem particulareu
affirmativam locum habere, etiam
cum nentrum est genus vel species,
ut omnemam quoddam animal est rationale
modo scilicet quae adhibentur Termini, sunt
compatibiles.
Hinc patet etiam non esse
necesse ut vel subjectum per praedicatum
vel pradicatum per subjectum dividi
possit
quibus multa hactenus inaedificavimus.
Ergo specialiur susti diximus, adeoque de integio orudemur
23, 4, 5
corpus sensibile
amq
homogenerum f
durabilissimum