# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068621:0058
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068621:0058?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8
# Folio 28v, page id 00068621:0058
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068621&page=58
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068621/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine
# Lines: 103 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

IV.) si praemissa sit particularis
. 4. quidam fortunatue est miser)
affirmativa
(verbi gratia miseri)
dug Quidam fortunatus est miser) et unius termini numeros oassumseria
ortumati)
6(+ia7
Salva semperreg. 1. quodim posset
tunt seffie qud in cepepecet sufficit uno termino jam assumfostimus
tunc alterius terminid numeros, quomodocunque assumere possumusmodo
id quod in propositione univer sali negativarequiri proxime
semper
sintelligam
modo
diximus locum non habeat. Itaque exempli caus (id est modo nompo n duo numeri
si  ter numerus miseri sit qualiscunque
quidam numieri ex iais qui diversarum sunt
notarum et terminorum verbi gratia modo
verbi gratia Et contra si in propositione
aliqua univer ontingat ter numeros
terminorum jam in praemissis rite
assumtos hoc modo se habere (quem
in universali Negativa diximus se
si conclusione non habere, signum
est ipsam conclusiomem particularem
affirmativam recte ex praemissis deduci.
in exemplo nostro, itaque exemplicansa
in propositione. Quidam fortunatus est iniser
pro Terminos
neque +10 et - 4 neque hidgo: +5 et 7. com
munem divisorem habeant.
Et contra si contingat numeros
pro t numeras siseri existentibus qualibus cunque
verbiigratia +5- 4. numeripo fortunato
possunt esse etiam qualescunque verbigatia +-7
modo observetur regula tomini prima
et modo non lom sid est modo E nono hi duo
 et 15 et - 4. item 415 et -7 non habeant
divisorem communem) et modo non obsrvetu locum habeatum
regula 2. (id est modo mey 15 et -7. neque  4 e + 15
divisorem communem habeant
Corollar, 1 Hinc statim sequitur particclarem
niveem affirmativam contradictorie
universas
simul veras, neque simul falsas. Nam
regula quod in unip. Neg. omitti requiri diximus, reg. 3 nemp
id id in part Aff lo ejus cont communis divisor dicto modo
id non fieri in part. Aff. requivitur ut hic regue 4. diximus.
si pramissa sit Universalis
affirmativa deta num locum non habere
quod in prop. Uni negativa diximus regam.
Corollar. 2. Hinc etiam statim
sequitur particularem affirma
tivam posse converci simpli
citer. Nam quemadmodum
sd(unde ommis ueniv. affirme includit partic, affirmativam
quam negation opponi diximus) et
praeterea requiritu ut numera subjecti
quilibit dividi possit per numerum praedicati
ejusdem notae
e pep terminis sefundum praemissas rite
assumtis eveniant, er ipsa universaliter
affirmative ex praemissis rite deducetur
bi itaque exempli causa: in propositione
omnis omne malleabile est metallum
sit numerus
sit verbi gratia numerus sapientis +20-21.
af quia
de universali negativa
diximus cui opponitur
Nam utrobique conditiones
nullo subjectumm a
diversae notre habere
autfin n. Mgs
af.) communem
ignorum nempe hidum
item +10 et - 21. non habent communem divi
Ssecundum reg. 1.)
nec hi duo =1d et = 3. nec hiduo +20 et = 3.
per reg.z. locum adeat
(alioqui essec univ. neg at. g3)
nec demque hi duo  -21 et +10 communem
divisorem habent. Ett ex t vero 2 et +onumento subjecti potest
Cali proprium)
et hi duo (quae omnia Univ. Affirm. habet u particulari affirmativa commune, sequitur
etiam terminorum nem de illis qui sunt corundu
res semper patet per reg. 1.) + 2C
solem. alio qui s.
quia in ea duo numeri diversorum notarmu
atotum
praedicato non distinguant
et sufficit a
diviforem
numerus pii Y+10 =3. et procedet universplis affirmativa
ver 12e 21, nec 
uectin
ectum
Conclusionis alicuus terminis Conclusionis vel non habere (in partic
Et contra: si
haec duo requasita in proposit
omnis sapiens est pius
t
(+5-4)