# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068628:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068628:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 6 # Folio 1v, page id 00068628:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068628&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068628/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine # Lines: 113 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Lih. 1. Capit. Error miseriae humanorcausa est; Affentione tantum opus est ut eoitetur. Quaeramus causam erioram Srentis faultates intellecti et voluntas Intellectus recipit ideas voluntas inclinationes. Idea est instum figurae, inclinatio instar motes. Ut duae sunt figurr alia externa rei quae propii sigura dicitur, alia interior, quam configncationem sitexturem e dicere possis At alio idect (id est objecta mentis immedrata) exterm nobis Exhibeat (+ quateus externis termiinemur +) aliae nostras sensationes, et hae idea posteriores nihil cliud sunt quam modificationes animae, secu priores. pliores in Deo esse infrn astendere Conaluo, hoc parum qabile si non et de posterioribus dici potest+) possunt quidem melinationes reseruntgo (+ furbatur nonnihut opium autorisex eo quod ideas distinctas vult facultas possiva, voluntas activa mihi videtur omnis seusus seu percepsio involvere sopent se contenter vraisemblance dans les screneis de practi parce que le ut quagrati vult extra nos esse in Deo, confusas in nobis non gene ergo respondent figaris, quo sicet externae, sunt tamen in materia 1) Intellectus pour est uandam affiormationem, eacuquei voluntate independentem,) Materim mulita figura externo parum mutatum, interna seu configuratione multum. ita Quoad vgluntatem se sensiones magis mutant animam quam ideae. motui comparandam ut antor rerum est causa motuum ita et incligationum motus, nisi a causis parteutalibus deter dotantas est cio animae naturalis versus bonum inclinationes a deo rectae m in genere libertas est facultas gmentis deferminandi hanc impressionem ad obs ecta amandit ena honum veera in genere, et felicitatem, sed hancshabet ut cum objectam alc quod Libertatem non habet anima ei adhae reat invincibiliter sed possit ab eo avertere miventur. sed et et ad alia bona tenderes viunionis cum bono univer sabi ita ex liberta perticularia particulare amat, non Cap. elou intellectus , udicat, sed voluntas. Intellectus tantum perripis Jadicandi est, quoties non summa evidentia est. retum relationes, simplici quadam operaoe mentis. Voluntas judicatu licet tunc cum evidentia judicare nos facit, nec liberum judicium est, voluntarium nobis esse non videntur res nobis evidentes apparent, nisi cum oantas eiu facies respectusque meas residerare ut aliquid amphriconsideret intellectus (a ooscura hac via quodo quod in altis desidernt is voluntas, aisi quad jam cognvcies examinavit. Quo facto cum voluntas non pote quiescere cogitur et hoc est judicium, cum veronondum ora excussa sunt, aut certe non sumquam summus certi omnia excussa esse laberum est non consentire, hoc est voluntas jubere potet Cum saepe oecurrant volum veritates particularis de qribus dubitare non possumus, nunquam vero accurcaut bona partralaria de quibus an sunt amandu dubitare non possimus, non ita facile notamus judicia nostra ut infellectus pergat. esse libera. videtur omne juiciam esse perceptio cum quaedam agendi conatio aspenditur judicium, nisi didicissemus perceptiones intetis v conjungendas esse, ommnibus perci et ribertitis est uti et s refringitur cum ab alio egendi conatu ossumus si non probo, possumus etiam a manifestis r et convicturis deique perus usu animum ad alia, ut convictionem declinemus 1) nec consentianique tisi coacti, forces ptonibus fidem ad hiberemus +) par les reproches interieurs de nostre raison E, elle parle donc. licuud nobis exprobrat+ Multa habet de la voix. udicat igitur rato, si aut danc qu’el y ait eu nous un autre jugement que de celuy aut qui e de Deu se trouvent ens pous, se lons. Angustui +) ipte eternelle, nous devons faire de nostre liberté, c’est de nous en seroir autant que nous le pouvons est à dire ne consentir jumais à quoyque que ce soit jusqu’à ce que nous y soyons Et mox: dn ne doit conmais douver de consendentent entier qu’aux propositions qui paroissent’evidemment oence forces par des reproches interieurs de nostre raison re la volonte, il faut que non seulement les idées mais en cor les propt enuntation l’usage que vrages, qu’on ne puisse lesrefer le leur refuser sans sentir une peine interienpe ’est adire sans que l’on connoiss qu’on l’on ne vouloit pas consentir ou s peut tousjours faire un usage desa liberte mêmes contreles pens grandes evidances Cinsistebat imperium sritus animae incorpus sed non potuisset his admissis et des réproches secrets de sa raison con vouloit atendre sor pouvoir sur les choses sur lesquelles elle n’en a serot un mannais usage de saliberte si primum dicit A c’est adire B mox B c’est a dite Non explical ce que c’est que cette pervé interreure et reproches Geerets. plus (+ HaC obscura, aller à peuser à autres choses. Comment sçavoir si on L’examine ton ex cettemaniere il n auroit samals des evidence. pour faire un ragement il faudroit tousjours un autre jugement reflexio, si ou a examiné tous his comment cela est l il même il faudroit le connoiptre clairemet intirone jamais infallible primum etea q quod nestrimen qe nostrae conscrentie depend delu memoire dont le temoi mage eu le laissit proximae deinde propositionum probatarum, quarum contradictoriu videtur involdere conatum res rapporis apportis el celt indicia infallibilia sunt agendi, velent videture esse juvicium vero non refractum sed erumpentem videtur esse in fide aliqu vidermus implicare contradictionem. nes damis idicum pluntas et obedientia summtl multis haec ambius urtalibus laborant. Cum mens auus sed agnuus quia volumus. non ayat ex se, imo revera non agat, sed mutetur tantum, quod voluntas dicatur son sudi cmus quine activa facultas mentis 2ar voluntas est quae id iquud in praesenti statu mentis est an intellectus est pussio animae utu ho s an con causa seqventis, seu vis sive conitus animae in untationem; praesentis ad sequentem +) quomodo possumm velle dimidiate, sans donner sentement entier cuum omnis voluntas videatur esse prena, nempe conatus agendi fgars intililae ∞