# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068631:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068631:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 8b # Folio 2r, page id 00068631:0003 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068631&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068631/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine # Lines: 65 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. t ter t e ea Verum fatendum est quae hactenus allata sunt phaenomenorum recllium indicia utcunque in unum collecta; non esse demonstrativa licet maximam habeant probabilitatem, sive ut vulgo vocant certitudinem, peatem pariant oquantur moralem, non tamen faciunt Metaphysicam ita ut contrarium poni implicet contratictionem. bsonte itaque nullo argumento demonstrari potest dari corpora, nec quicquam prohibet cosomnia quaedam bene pdinata tenti nostrae objecta esse; quae i nobis vera judicentur, et ob consensum inter se quoad usum veris aequivaleant. Nec magni momenti arguimentum est, quod vulgo afferunt ita DEum fore deceptorem; quodquam parum absit certe quantum id absit a demonstra. tione certitudinis melacsysicae nemo non videt nam nos non a Deo, sed a temerario judicio nostro decipiemur asserentes aliquid sine probatione. Nec accurata Et quanquam magna adsit probabilitas, non ideo tamen Deus est dec eptor qui eam nobis objecit. Ce Con Neque Quid enim si natura nostra non esset eraet forte capax aliorum phaenomenorum healiam; profecto pottus gratiae agen non tamacusandus focet dhus quam gratiae eiagenda accusundus efficiendo enim ut phaenomena illa salt cum realia esse non possent; saltem consen- tientia essent, effecit functium praestitit nobis quod in omni vitae usu realibus phaenomenis aequi polleret quid vero si tota hoc brevis vita non nisi longum quoddam somnium esset. et nosque moriendo evigilaremus, quale quid platonici concipere vitentur protecto utique non magis nos cumi enim aeternitati destinati simus et tota haec bito etsi multa annorum mullir contineret respec tu aeternitatis puncti instar habeat, quantalum erit tum brevi veritati tam amplae veritati trantillum somnium interponi, nec magis ideo cum etiam posito nunc quod sujus multo minor ratio est quam somnii ad vitam, et tamen, neno Deum peum deceptorem dicel, si qundo contingt breve aliquod somnium admodum distonctum et congruum nobis animo obversari. Hactenus dixi tum de his quae apparent intra unet; quae nunc dicerndum si est, qui videndum est quae de non apparentibus quae tamen ex apparentibus colligi possunt. Et quidem certum est omnia omne phaenomenon habere aliquam causam. Quod si quis dicat causam phaenomenorum esse in natura nostra Mentis nostrae cui phenomena insunt. verum diset, sed is nihil quidem falsi affinuabit sed tamen nec dicet totam veritatem. Primum enim necesse est rationem esse cur nos ipsi simus potius, quam non simus et licet poneretaur fuisse ab aeterno tamen, ratio et aeternae existentiae exmeul reperienda est, quae reperiri debet vel in essentia mentis nostrae, vel extra ipsam. Et quidem nihil prohibet Mentes alias innumerabiles existere, aeque ac nostram non autem existunt omnes Mantes possibiles, quod ex eo demonstro quia omnia Eituner aur e st