# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 9 (shelfmark Lh 4, 6, 9)
# Folio 1r, page id 00068632:0001
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068632&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068632/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine
# Lines: 110 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

specimen inventorum de admirandis
naturae Generalis arcanis.
 In omni veritate universali
affirmativa praedicatum inest subjecto, innifeste expresse
quidem in  veritatibus primitivis sive
identicis squae solae sunt per se notae; per analysin
vero cive terminorum, quae definitionum jubstitutione fit
a implicite autem in caeteris omnibus, quod r analysi
terminorum ostenditur, substituendo sibi mutum definita
et definitiones.
itaque duo sunt prima principia omnium ratiocinationum.
srincipium sempe contradictionis, quod scilicet omns omnis
identica sit vera, propositio idautica vera, et contradictoria
iddenda
ejus falsa est; et principium rationis no praesuppostae
rationis quod scilicet omnis veritatis ratio red
omnis propositio vera probationem rec quae perse
nota non est probationem recipita a priori, sive quod
omnis veritatis reddi ratio potest, vel ut vulgo ajunt quod
nihil fit sine causa. Hoc priucipio non indiget Geam
Arithmetica et Geometria, sed indiget physica et Mechanica,
eoque usus est Archimedes.
Essentiale est discrimen inter veritates necessarias
sive aeternas, et veritates facti sive contingentes
disseruntque inter se propemodum ut numerirationales
et surdi. Atque hoc arcano cognite tollitur difficultas
de absoluta omnim necessitate Nam veritates necessariae
resolvi possunt in identicas, ut numer quantitates commen-
surabiles in communem mensuram, sed in veritatibus contingentibus, ut in numeris surdis
contingentibus resolutio procedit in infinitum, nec unquam
terminatur, itaque certitudo veritatum contingentium
soli DE0 nol es perspit a priori nota est, qui
infinitam notio infinitum une as intuitu complectitur
Definitio realis est, qu ex qua constat definitum
esse possibile, nec implicare contradictionem. Nam de
quo id const non constat, de eo nulla ratiocinatio
tuto institi potest, quoniam si contradictionem involvit
oppositum fortasse pari jure de eodem concludi potest
Ens necessarium, si modo possibile est, utique
existit. Hoc est fastigiam doctrinae modalis, et
transitum facit ab existentiis rerum essentiis ad
existentias a veritatibus hypotheticis ad absolutas,
ab ideis ad mundum.
si nullum esset Eus necessarium, nullum foret
Ens contingens ratio enim reddenda est cur exissent
contingentia potius existant quam non existant,
quae nulla erit, nisi sit ens quod a se est, hoc est cujus
existentiae ratio in ipsius essentia continetur ita
ut ratione extra ipsum opus non sit. Et licet in rationibus
contingentium reddendis iretur in infinitum  oportet
tamen extra ipsorum seriem sin om qua rabio non est)
in qua sufficiens ratio non est) reperiri rationem totius
seriei. Unde etiam sequitur Ens necessarium esse Unum
numero, et omnia virtute, cum sit altima ratio rerum–
quatenus realitates seu perfectiones continent. Nihit aliud aut
Loecquid argutemur, si nulla esset Res aeterna
itaque hinc quoque probatur Deus, qui est radix possibilitatis, ejus enim mens est ipsa regio idearum sive veritatum e 
prum
onitaes
substantia aeterna, nullae forent aeternae veritates
Nuliae Una quaeque substantia in perfecta sua tate pendere, cum omnis voluntas senten fiiur
natione involvit habet aliquid infiniti quatenus causam indigum intellectusde Quin imo substantia (multiplices nihil
suam neme Deum, involvit, nempe aliquod omniscientia et
cta nam in nam in nominus
jusdem universi secundum overss
exfecta notione cujusque substantia continentur omnia ejus attre praedicasa ab o respectus et  proprias cuiqe
omnipotentiae vestigium; una quaque adio
rciterisa praesentia et futura; imo una quaeque substantia, voluntatem transterato limitationes Qdemadmodum
sipprem totum Universum secundum situm atque aspectum suum, quatenus caetera ad ipsum referuntur
  i e  e esnt
 dece dodes sum consitus esses  esinta neiu atr eie ea e
eaperjecta ratio
Omnes Veritates necessaviae sent hypothe sica
Ver contingentes possunt esse
Atque hoc arcano cognito tollitur difficultas de
absoluta omnium rerum necessitate. et
apparet quid inter infallibile et necessarium
intersit
Atque  hoc defuit demonstrationi Anselmi a Cartest
renovatae, quod Ens perfectissimum, seu maximum
quia existentiam involvit, utique existerende i
Demonstrandum enim supponitur enim enc perfectis
simum non implicare contradictionem, et hujus eaque
occasione a me agnitum est quae sit natura defi
nitionis realis. itaque definitiones cansales quae
generationem rei continent, reales quoque sunt
ideas quoque rerum non hcogitamus aisi quatenus
earum possibilittatem intuemur
io
quanquam ne tunc quidem dici possit, voluntatem esse causam
veritatum; cum nec judicium sit. Ratio veritaum cat.x
eis, quae
si divinae essentiae involvunt
verte ausit veritatem existentiae divinee a divia
a
vodunt
dena
catio Estr, quam aggre Et cum  ratio sit angrega
tum omnium requisitorum primitivorum, patet omnium
causas resolvi in ipsa attributa DEI
(quae alis requisitis
is
ite pendet
rrdutum est veritatus le
donitate sui
vis commutatis aliud sunt quam diversae expressiones
una ino
gaphia
infinita
habet sed