# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 9 (shelfmark Lh 4, 6, 9) # Folio 1v, page id 00068632:0002 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068632&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068632/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine # Lines: 86 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. itaque quod Hippocrates de corpore Humano dixit, de ipso universo verum est, omnia conspirantia et sympathefica esse, seu nihil in una creatura fieri, cujus non effectus aliquis exacte despondens aliquis iclarais ad cateras omnes perveniat. taqueNeque ullae in rebus nullae dantur praedicationes absolute extrinsecae dantur denominationes absolute extrinsecae. Hinc sequitur M in Mataphysico rigore omnes soustantiarum operationes, atque actionesque et passiones esse spontancam, neque ullum esse unius in aliam influxum realem, cum quicquid unicuique evenit ex ipsa etque natura ac notione Tolluntur ex his difficultates de praedestinatione et de causa Mali intelligi enim potest Deum non de cernere, utrum tndas Adamus ille peccare debeat, sed utrum illa series rerum cu inest Adamus, cujus cui inest Adamus, cujus perfecta notio individualis peccatum invalvit libernimu involvit, sit aliis nihilominus praeferenda. Hoc etiam aliqui vete vidit hoc etiam Hugo a S. victore, qui quaerenti cur. Deus jacobum dilexerit, Esum non Esavum dio habuerit, nihil aliud respondit, quam quia jacob non est Esau Nempe in notione individuali perfecta substantiae individualis ante omne exisendi decretum in puro possibilitatis statu si existat, a DEo consideratae, ante omne existendi decretum actuale jam inest an percatum sit quicquid ei eventurum est imo tota series perum cujus partem facit. Itaque non quaeatur ar decernitur quaeratius an Adamus sit peccaturus, sed an Adamus peccaturus existere ad existentiam sit admittendus. Non involvitur tamen pectatum in notione Adami pssicilis Quoniam autem monnimus etiam contingentia in substantiae individualis com– pleta notione involoi, n Nam et so in hoc interest dubium est in harum notione et contingentia involvuntur, si ulla neque enim deusest, quiu dequiderit quid Adamo ec enturum esse inter substantias universales et l individuales, quod necessitate. atque ideo nihil hinc libertati officitur. Et notio antequam eum creare decrevit Adami possibilis etiam decreta _ liberae voluntatis divinae humanaeque sumta ut possibilia, etiam sumta ut possibilia s a ni liberis primaiis inniitur sibi propriis subnatione possibilitatis ratione passibilitatis. Et unaquaeque series rerum sumtis innititur. Et quemodmo nulla linea e enit ccetera consequuntur. Et quimao modum Nam quemadmodum nulla linea duci potest utcunque tememnia manu, quae non Geometrica sit, certamque certanque habeat naturam eia constantem, omnibus suis punctis comominem; ita nulla est series rerum possibilis, nullaque ratio creandi mundum fingi potest; quae non certis quibusdam tamperturbata quae non suo quodam dixo et determinato ordine ,et progressionis legibus constet licet ut lineae ita et series aliae plus aliis habeant et potentiae seu potentiae et simplicitatis, atque adeo et perfectionis minoreque apparatu ampliora praestent Ex his etiam apparet causam mali non esse a Deo sed ab essentiis rerum objeltivis, sed ab essentiali limitatione creaturarum, quae ante omnem lapsum peccatu erinis portione nec det sive ab imperfectione originali ante omnem lapsum. quemadmodum impetus alicui corpori simpressus idem impetus eidem corpor duabus corpor corpori impressus ex minorem producit velocitatem, si major sit corporis moles sive inertia Ex notione substantiae individualis, sequitur naturalis. etiam in Metaphysico rigore, omnes substantiarum operationes actiones, passionesque esse spontaneas, exceptaque creaturarum a DEo dependensia sua nullum intelligi posse substantiarum influximrealem in se invicem, cum quicquid cuique evenit ex ejus substantia et natura ac notione profluat, etiam si caetera alia pro nullis haberentur abesse fingerentur, unaquaeque enim universum exprimit. integre locet aliaum aliu distinctius exprimit. Verum ea ratio ea quae mutationem distinctius jius expressio distinctior est agere, cujus confusior pati judicatur Eaque cu res censetur encilus redditur. Quemadmodum si ponuns solidum si qui ponat solidum et causae non a reali esse causa ex cujus statu reddi potest ratio puntationum facillime in fluido motum varios excitare fluctus; tenni passunt vanae alius friponere potes e est iner calido quiestente, et daqtus aequivalente intelliuntur certe, imo insinito modis eadem phanomena explicari possunt. Et motus revera res aisintellige potest eadem evenire si soliad quescente ut liberrimi lices ac sine omni necessitate, contingenter nam et agere perfectionis est pati imperfectionis influxu, sed a redde ratione sumuntur ps adicier est, atus laboddrum