# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 9 (shelfmark Lh 4, 6, 9) # Folio 2r, page id 00068632:0003 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068632&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068632/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine # Lines: 93 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Haec adeo vera sunt ut in physicis quoque re accurate inspecta appareat, nullum ab uno corpore impetum in aliud transferri; sed unum quodque a vi insita moveri, =occasione sive respectu quae tantum alterius te determinatur. jam enimagnitum est a viris epregiis saiis constat causam ref impulsus corporis a corpore esse ipsum corporis Elastrum, quo ab alio resilit. Glastri autem causa est motus Elastici partiom partium Elastici corporis intestinus, licet enim a fluido ambinte pe quodam generali derivetur, tamen partes fluidi ambientis inclusc dum periranteunt permeantis, dum transeunt, inscu insunt. sed haec ut recte intelligantur proprius cujusque corporis motus, qui ictum facit, discernendus est a communi; atque is nis effectum non habet nisi per Elastrum qui secuper ante ictum intelligi potest, et postictum servatur proprius autem, qui solus obstaculum alteri facit, iffectum non habet in alterius non habet in corpore nisi per ipsius Elastrum. dAq Similiter ex nostra notione substantae ipsa Unio Animae et corporis plenam explicationem recipit. Nau alii crediderunt transire nescio quid ex anima in corpus, et vicissim, quae est ex Hypothesis influxus realis, aliis vicissim visum est Deum in anima cogitationes excitare respondentes motui corporis, et vicissim in corpore motus respondentes cogitationibus animae sed nihil hic opus est in r confugere in re ordinaria adrcantam generalem pec quae est Hypothesis causam unum occasione alterius, quae est Hypothesis causae occasionalis Sed non est opus Deum ex machina evocore in re quae manifeste ex nostris principiis necessrio consequitur. Una quaeque enim substantia exprimens stro idem universum pro midulo suo autoremque ejus Deum, ex propriae naturae legibus ita se habet, ut pers mutationes ejus et status perfecte aliarum substantiarum mutationibus et statibus respondeant Et itaq Nec qui dubitatione Et nisi hoc demonstrationem haberet a priori, Hypotheseos maxime plansibilis locum tueretur. Quid in eum ponere liceat DeuM H creasse Animam et corpus, ut ex propri: ut unoquoque suas leges proprietatesque atque operationes ita prosequente, quadi atterum non omnia pulcherrime conspirent consentiant inter se, quam ego. Hypothesin concomi- tantiae appello, ut neque perpetua quadam peculiari operatione Dei opus sit in progressu, quae consensum efficiat, neque influxus aliquis realis adhibeatur, qui certe qui explicari non potest. Hinc autem Ex eatem notione substantiae consequitur nec vacumm nec Atomos dari sed sequitur et majus quiduam nemne aut nullam dari subst notione Ex natura substantiae sequitur etiam singularis, sequitur etiam substantiam nec _ oririq generari aut corrumpi nox posse, nec nisi creando aut annihilando oriri aut destrui. Sequitur etiam neque vacuum nea atonos in in corore; aut nullas esse substantias rpoes corporeas, s corpora esse tantum phaenomena vera, utiris; aut in substantiis corporeis inesse aliquid Analogum Animae quod veteres formam aut speciem appellarunt. Nam cum Euo una Substantia vel Unum Eus non sit, quod sola aggregatione constat, ut acervus lapidum; et nec vero Entia intelligi possint, ubi nullum est Ens, sequitur aut Atomos dari (quod hoc ipso argumento Cordemoius voluit) ut initium aliquod unius Entis habeamus, aut quia pro demonstrato habendum est, omne corpus in alias partes actu subdivisum esse (ut mox dicetur pluribus) vultatem realitatem corporum in quod effent realitatem corporeae substantiae in quodam indibidua quadam natura cntar, hoc est non in mole, sed agendi patiendiqe potentia consistere Et veri quod paradoxum videri, possit sciendum est Extensiont non esse tam liquidam notionem quam vulgo pectiva est creditur. Nam ex eo quod omne cpus nullum corpus tam exiguum est quod non quin in plor partes divergis auti motibus incitatas actu sit divisum sequitur nullam ulli rpori figuram perfct determinatam assignari posse singularis cor H maxime autem Anima et corpus nter inbicem, quarum unio intima in coi mo cone consistit consensu ab initio tanto artificio crese Ad temporis naturam intelligeodam requi ratur ut consideretur cont mutatio seu contra– ilictoria praedicata de eodem diverso respectas qui fait tem qui respectus est nihil aliud quam consideratio tempori Spabumet tempus non sunt Res, sed relationes reales. Nullus est locus absolutus, nec motus quia nulla sunt principia determinandi subjectum motus. unde immortalitas animae tam necessaria est, ut nisi miraculo interverti non possit sive inter se consentientia ut iris, t somnium perfecte cohaerens +vere unum potius