# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0006
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068632:0006?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 9 (shelfmark Lh 4, 6, 9)
# Folio 3v, page id 00068632:0006
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068632&page=6
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068632/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

materia
per innumerabiles cporum vicissitudines frustra
jactentur. Est enim Deus ut causa rerum, ita
Rex Mentium, et peculiarem cum illis cum ipse mens
sit peculiarem cum illis societatem colit. Quin imo
cum Mens nua quaeque sit divinae imaginis expressio
(nam dici potest caeteras substantias magis universum
namfest
exprimere, Mentes magis DEuM) di potest, Mentes
esse potissimam partem Universi, omniaque ita condita esse aliquo mo
esse ut intelligent jo tunto magis sint satis factura
iptarum causa, hoc est in  eligendo ordine rerum maximam
ipsarum habitam esse rationem omniaque ita esse com, rbus ita institutis omnibus
ut tanto apparitura sint pulchriora, quanto magis
intelligentur: Itaque pro suc certo habendum est summam
a Deo justiliae habitam esse rationem, omninque et quemadmodum
perfectionem rerum, ita mentium felicitatem quaesitam esse. Quare
Haque mirari non debemus Mentes a caeteris animabus a brutorum
lumanas a caeteres animabus et origine  in origine
animalis quod hominem appellamas, et exi u in extinctione
distingoi, ai et liceta omnes auina et licet omnes
siit immortalie, illis tamen solis reminiscentiam datam
esse, in qus quibus conscientia est, et praemiorum poenarumque
Utrum, tamem in brutis sint animas pro certo affirmare non omnino ausim
esse
intelle  um utrum
non possum, inclinor tamen ut credam, vel ideo quia pertinet
ad perfectionem rerum,  ut cum omnia adsint quae conveniunt
animae, etiam anima ad esse intelligatur. Nam animae seto non
impediunt, tar vel certe formae sese non impediunt, et quod
nec proinde magis dutur itaque multo adhoc minus datur videtur dari
vacuum formarum quam corporum. Nec (etiam voteribus rejectum)
quam corporum. A Ne quis autem pari jure concludi posse putet
etiam mentes brutis inesse debere, sciendum est inclicm divinam
neque ordinem rerum passarum suisse, ut omges animae vicissitudinibus materiae exinerentur
ne eui anentur, neque justitiam, ut intutes jactationi
relinquerentur. itaque satis fuit brutis animas dari hoc esset organa
sct bptum a t per quibo conscientia atest praesertim
cum et alia deberent esse corpora brutorum, ut mentis capaci essent.
cum nec corpora brutorum ad ratiocinandum sint facta sed
variis aliis punctionibus destinata, ut bombyx ad texendum, apis
ad mellificandum alia aliis at alia aliis quibus universum distingueretur
porro ne quis queratur non satis disnctam esse animae
notionem quatenus a mente distinguitur, et formae multo minus;
sciendum est haec pendere, a Notione substantiae supro explicata,
ut s et substantiae enim natura est ut vi sua agendi sive serie
suarum percaxtion operationum immanentium exprimat totum
universum habeat notionem completam, sio ex cui insint, omni
exqua cui omnia ejusdem subjecti praedicata involvantur; licet enim
le notione circuli non sit, ut liguens vel  ferrens sit,  est tamen
de notione hujus circuli praesentis non tantum ut sit ferreus, et sed
dut var quiquid ipsi est eventurum. Cum vero
omnia n cum aliis mediate aut immediate commercium
habeant, consequens est omn substantiae hanc esse naturam, ut vi sua agendi aut patiendi
utiam quic
via saendi hoc est serie suarum operationum imminantium immanentium
Esta
exprimat totum universum in uno Ente in Ente vere uno
non  erit substantia, sed substantiae plures
Atque hrc  nes hoc principium actionum seu vis agendi primitiva, ex quaseries statuum variorum consequitur
Ens vere unum, alioq
est cerm substantiae forma. Patet etiam quid perceptio sit, quae
omnibus formis competit, nempe expressio multorum in no ver uno quodsi perceptio sit distinctior,
Distinctior exprectio sensum facit. Sed in Mente  praeter exprissionem externorum objectorum
expressionem conscientia sive reflexio reperitur quaeres
fait, ut solae Mentes sint felicitatis miseriaeque capaces
patiendive
+singularis
quae longe diffeit ab expressione
in speculo, vel in organo corporeo
quod vere unum non est
in qua consistit expressio sive imago
quaedam ipsius dei, eaque res facit