# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068635:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068635:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12a-e
# Folio 2r, page id 00068635:0003
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068635&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 139 lines, status machine
# Lines: 139 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

porro omnes Notiones  derivatae
oriuntur ex combinatione primitivarum verum
et decompositae ex combinatione compositarum,
verum ravendum est, ne combinationes fi aut inu.
tites, conjugendo ex quae sunt incompatibilat
iti
inter se, ut  qua quidem in confusis
l
per
notiaribus su non nisi experimento in distiactis
sedpo coliris non quisi resolutione judi in
in definitio nibus condendis diligenter observan–
ex quibus constant inter se conjungi posse.
Hunc etsi omnis proprietas rei convertibilis
haberi possit pro aliqua definitione nominali
quoniam semper omnia alia rei attributa
definitionem realem non semper
apta
iu segmenti cujusque punctum quodunque
duo segmentisin extrema eodem
angulo respiciat. posta ponammenim
nos puncta curvae pro uno segmento ita accom–
modase quomo
u
dere
uidem serplo
eHfinc utile est
tionem involventes
vel saltem, si ea caret
constitutionem apiori
et modum quo vel
pro ducibitoducit vel emani
as vel per se intellectas
iles confusas
mualiquandi
lelea
 involvnte
definitiones rei genera
loc
minata sunt, racamplius
assumi possunt
pervenire
vip
postular Notavi enim esse quasdam
dum est ut constet esse possibiles seu notiones
a
biles ex ea possunt demonstrari, tamen ad
aet
a
explicaes invol.
ne daraltem
pos
e posse
vel saltem
possibilem aut
illariam esse
apparet. Hacs
observationes egregu
u olim usu sum
persiera an
Euaminanda imperfecta
propriebates paradoxas quas voco parodex
paradonas, de quibus dubitari potest aut
sint possibiles exempli gratia aubitari
de monstratione existentia
gei quam Cartesius attuli
potest an detur curvat, in qua
siducantur duae rectae se secantes, et supbu
sou
suis extremis ad curvam pertingente
sint rectangita sub sermentis aequalra
Ctamenscimus hanc esse naturam
circuli itaque etsi quis posset comen impo–
aere curvae illam proprietatem habenti
tamen non constaret au esset possibilis
nec proinde an definitio esser realis.
sed si quis  notia circuli ab Euclide
proposita, quod sit figua perua descripta
motu rectae in plano circa extramum sa
immytum; ou est definitionem praebet
realem, patet enim talem figuram esse
possibilem. Occosio autem hoc observandi
mihi fuit nata ab emperfecta demon.
stratime Cartes quum Der existentia a
ab examime imperfecta demonstrationis
Cartesianae Existentiae Dei, quam Cartesiu
attulit. I IS enim ita argamentabatur
Quicquid ex rei definitione demonstrar
potest illud de ea potest pradicari. Ex demon
ratione autem de definitione autem DEi
(quod sit Eus si summe perfectum, seu ut
Scholastici quidam offerebant, quo majus cogitari
non potest,) sequitur Existentia (nam
 existentia est perfectio, et id ipsum quod
praeterea existentiam involvit, utique foret
majus seu perfectius) Ergo Existentia de cho
potest plaedicari, seu deus existit. Hoc
de qua saepe cum doctissimis
anumentum a Cartesio renovatum, peculiari
libro (contra insipientem inscriptoquidam ex
scholusticis veteribus defenderat, sed recte
Cartesius enim ita argumentalatur respondit postalios chomas, id supponere
Cartesianis cntu diffutavi
saltem
qualis est rosa
in ligemet
sequatur existere
est
sed si rigorosa debet espe demonstrati
deum esse.  seu ut ego interpretor, essentia
habet seu tatem congeptum esse possibilem
in
p demonstrrenda est possivilitas
Eetisper fosssitim
Hoc ejitur est privilenum e ut posito 
ese possibilem, statim exint, seu ut ex
ejus essentur sive conceptu possibili sequatur
exmenta ste quod non
selicet
nitn posse
lac
loc
utique prae
possit an eadem
puntu maliud
senentum iner
aa
non dum possumus.
id quod felici quodam
casu tantum alicubi
successum adem
gntia mosus
ce
e
sali
facit
jem enim detea
prtim
etiaqe