# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068636:0050
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068636:0050?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12f (shelfmark LH 4, 6, 12b)
# Folio 25v, page id 00068636:0050
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068636&page=50
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068636/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

derum non magnum usum habet ea
renula quamdiu non habetur criterion
modus dis dijudicandi, quid clarum
et distinctum sit. Quod parum non
satis novisse video illos ipsos qui regulam
hanc maxime celebrant; nam quaedam
distnctis sime sibi percipere visa sunt, quae
falsa esse compertum habemus et quae
ipsi omni conatu adhibcto cum demon-
strare non possent, coacti sunt monere, ut
eadem mentis suae oculis videre vellent, quae
alii
ipsi, eadem quae ipsi meditarentur diu.
tallide profecto, nam certum est consuetudine
coi cogitand quaedam nibis ita familiariq
fieri ut depravato naturali judicio ta adem
vel mutato
nobis clara videantur idque inprimis succedit
na aliquae dictione nitida scribendi ratione
c quadam simplicitalis
non sito
in hisu
et ad plausum facta
specie proponum
tur. Etcum depona ad experientiam intenam
criptores eo ipso et agi
hi antore
s
et evidentiae
q
a celebri autore
menta objectiones declinare et onere probandi
joearum provocant
Alii iisdem principris
in sistentes, sed sinceriores apertiores, protessi
c
te
eximere conantur
sunt id esse clarum distinctumque vim censeri debere
resiugnantia et
quod sine interiore quadam
udicio conscieutiae quasi morsum negari non potest
terum haec nota usi non contemnenda est, ita
tamen dialectica tantum censeri debet. sunt qui
omnia resolvunt in autoritatem. Ultima enim principia
rejunt a nobis admitti, quia a nemmee revolantur in
alis
dubium. Ego quidem fateor pleno in plerisus hunanis judiciis id
esse veruu
 contendo tamen altiora et certiora adess