# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068637:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068637:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 13
# Folio 2r, page id 00068637:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068637&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068637/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

absoluta necessitate in propositionibus aeternae
veritatis, vel certitudine quadam ex hypothesi decrit
supposito decreto substantiae liberae pendente,
in contingentibus, quod decretum nunquam omnimode
en
arbitrarium et sine ratione est, et rationis expers est,
Sed semper aliqua ejus ratio reddi potest, quae
ipsa ex notionum analysi (si ea semper in humana
potestate esset) reddi potest inveniri posset
deduci posset;  et substantiam
certe omnisciam omniaque a priori ex ipsis ideis suisque decretis
videntem, non fugit abemus ergo omnes
ousiae
veritates etiam maxime contingentes probationem
a priori seu rationem aliquam cur ont
sint potius, quam non sint haberet. Atque
hoc ipsum est quod vulgo dicunt nihil
esse fieri sine causa, seu nihil essesi
cujus rati seu nihil esse sine ratione
Haec tamen ratio in contin utcunque fortis sit
esset (quanquam qualiscunque sufficiat ad
majorem in alterutrum partem inclinationem)
etia isi etsi certitudinem in praesciente
constituat, necessitatem tamen in re non
ponit, neque contingentiam tollit, quia contrarium
nihilominus in se per se possibile permanetu
nullamque implicat contradictionem, alioqui
quod contingens esse supposuimus, necessarium
potius seu aeternae veritatis foret.
Hoc autem Axioma, quod m
quad semper quoties contingit quod
Nihil ese sine ratione inter maxima
et foecundis sima censendum est totius humanae
cognitionis eique magna pars Metaphysicae
physicae, ac moralis scientiae inaedificatur
aturis
quin et sine ipso nec existertai
demonstrari, neque a causis ad effecta argumentatio
instifui, neque in rebus civilibus quicquam concludi
potest. Adeo ut quicquid non mathematicae
necessitatis est (quemadmodum formae Logicae et
veritates numerorum) id omnino hinc sit petendum
Exempli causa Archimedes vel quisquis est autor
libri de aequiponderantibus assumit duo pondera
aequalia,  eodem modo respectu
centri librae sita in libra respectu centri vel axis
sita, esse in aequilibrio quod corollarium est
tantum hujus nostri Axiomatis, cum enim omnia
utrinque eodem modo se habereponantur, nulla
ratio fingi potest, cur in alterutram potius partem
libra inclinetur. Hoc autem assumto caeterau
jam mathematia necssitate ab Archimede
demonstrantur
(inclinans tamen non vero
necessitans,