# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068638:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068638:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 14 # Folio 1v, page id 00068638:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068638&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068638/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 100 lines, status machine # Lines: 100 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Exempli causa si dico _Nollus homo est lapis, Nullus canis est homo sensus est quemlibet hominem esse diversum a quovis lapide, quemlibet canem esse diversum a quovis homine, itaque nullum est hic principium di canem et lapidem et colligendi quid ibi idem vel diversum. Idem est si dicam quidam eanis non est quidam canis non est homo, altem enim dico quendam eanem a quovis homine (15) Hindee Eodem modo ostendi potest Terminum Md (16) patet etiam in syllogismo Calegorico simplice eres esse terminos, dum tertium aliquid iaveias, quod dum uni pariter atque alteri extremorum conferimus, modum tentamus conferendi extrema inter se. Extremorum priorem a quo propositio universa itaque con pr (17) Hic propositio quam quaenimus ex duabus assumtis de ducimus, conclusio appellatur, ejusque Subjectum solet appellari terminus Minor, praedicatum Terminus Major. Terbius autem terminus qui ad exenos hos conferendos inservit, Medius dicitur (18). Et propositiones duae ex quius tertiam, nempe Conclusionem conclud inferimus, praemissae appellantur ex quibus M in quarum una Minor terminus in altera major, cum medio confertur, praemissa quae Majrem continet ipsa appella propositio Major appellatur, quae Minorem propositio Minor Medius terminus inest utrique (9) Ex hic inte potest, Maedium Terminum in utraque propositio prae in alterutra ad minimum praemissa debere Vuniversalem. Nam adhibemus terminos non Nam determinata Termini contenta non adhibemus, sed vel omniu, vel quaedam indeterminate. itaque simedium Tennrrus sit utrobique s particularis, non est certum contenta quae adhibentur in una praemissa esse eadem cum contentis medii quae habentur in altera praemissa, atque ideo nec inde colligi aliquid potest de identitate et verversitate extremorum Ex. gr. si quis dicat s homo est anim felix Omnis doctus est homi nihil inde inferi potest. Nam idem est ac sidiceret, quidam homo idem est cum aliquo f quodam felice. e sed omniso quivid doctus idem est cum udam quodam homine. Hic cum utrobique occu bis occurrat quidam homo, non potest alius plane homo intelligi in una graemissa, ab eo qui in altera praemissa, unde nullum argumentum ad comparandur ad conferendum doctum et felicem duci potest ut inde de aliquo vel omni docto colligatur t an diversus sit vel non dive idem, l alicui vel omni felici (20) Facile etiam intelligi potest Term Terminum particularem in praemissa, non posse esse universalem inferri universalem in conclusione neque enim idem aut diversum in conclusione cognoscitur. nisi de eo quod idem aut diversum medio in praemissa habitum est itaque si quoddam tantum termini contentum ti ex mesus sconticutumbu, it squitur si dac pramissa sunt particusares, si alteratra pramisso sibsparticulais, etia cocluso est particularis. Nam esta majorponticularis, erus pouteulars siu major partic sit. oge fiodic. ti manlenier nerem Esto suinrpror. partic. hro sisib af. et onterm Heniemissa sit particularis, etiam conctustio Si alterntia praedisse sit partienlurus in propositione particulari affirmativa iterque terminus est particularis. Nam major est subjectum est particular (prt BI 26) in propositione affimua universali negativa nterue particulare (art. ). Coroll. Est terminus est universalis, subjectum art (11) praebicatum minus sit partica particularis etiam parbiculans inc conclusio conclusio est negaciva affirmativa nam erit et particularis in conclusione Cart: 20, ed ibi est praedicatum (art. 17.) ergo pempositio vel univertalis vel negativa (29) si conclusio sit negativa major propositio est vel universalis vel negativa. Nam si conclusa Et negativa major terminus est universalis ubiue coroll. art. 28) Ergo et in propositione majore unde velerit ea universalis si medius in ea est subjectum (art. 11) vel neque atua si medius in ea est praedicatim sart. 10) (drol si conclusi propotitio simegativa sit Regativa et min negativae major est fforma tval arlida 3+) duae particulares m Nam semper altera praemissarum est affirmativa (art. 15) si ergo duae praemisse sunt particulares una, est particulanis sed ea habet ambos terminos particulares Cart. 25) er e ediusu temminum i ergo est universalis in itaque p est regutuia sart et sed alter ex articula pstiectu Cart. 1) ergoin ea est praedicatum. itaque Cart. 10) est negativa; et medius universalis non poter extremum est subjectum, et cum ipsa sit particularis, erit et extremum hoc pars Cart. 21) quod est at dmtia eso et ve