# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0033
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0033?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A
# Folio 17r, page id 00068644:0033
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068644&page=33
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068644/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quematmodum omnes qui
semper
certant ad primam palmam aspirant, ita erectae
mentes ad id contendunt, quod in uno quoque genere
summum est. Nam etsi plerique in secundis tertiisque
consistere cogantur, tamen et ad haec ipsa facilis
perveniunt, sisirtia ulteriora sibi proposuerunt
qui
Itaque qui veri nominis oruditionem, hoc est cultum
mentis quaerunt ante omnia considerare considerare
bent in quo consistat Felicitas seu vera
Hominis perfectio, neque enim aliud est Philosophia
quam sapientiae cudium aumet studium
nec aliud est sapientia quam scientia
felicitatis; virtus autem est potentia hominis
interna, ne propriae mentius affectibus a recta
scilices
ad selicitatem via dimoveatur. Quemadmodum
res
luna fortuna est hominis potentia lu
externas quaum tamen cjus etsi non
omnino a nobis pendeat, tamen plerumue
b saepe fabri sumus, et in summa tenendum
est, quod qui cum ratione egit, non tantum cfelicem esse posse
tentum esse debere, sed et proportione virtutis
felicem fore fortunatum, quoniam omnes
res externas una quaedam summa Mens
gubernat, cujus sapientia potentiaque summa est, quae caterarum inpronis nentium
pro cujusque perfectione curam gent
unde sequitur omnia pulcherrima ratione
ordinata esse, Cujus demonstratio potissimus
est humanae ixquisitionis fructus. nam et
Amor Dei super omnia, et quod hinc sequitur,
aeterna beatitudo in ejus cognitione
continentur. Quae quidem suo loco ostendenda erunt,
quemadmodum et quod ratio exigat, et Deus possulet
ut decr semper Dei voluntate, eventu declarata,
dogmatis
divinae gratiae munere