# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0049 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0049?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A # Folio 25r, page id 00068644:0049 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068644&page=49 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068644/jpgs/default/00000049.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Exignorum quoque inventorum quae initio ridiculas videri poterant, mirificum aliquando fuctum appamisse quematmodum jum dudum a prudentibus notatum est tubus illis inetis celeoribus, pyxidis nanticae, et sclopeti Gnivomi et palveris eyrii, et aulis tyspographicae, totam fere rerum humanarum faciem mutatam sesse. Una mediocris observatio militaris gentem discillinae atque instituli servantem maximis victorus uobilitavit, nec dubium est, quin Nationem orbis dominam futuram, si qua puloeris illius mirffici arcan n quem pyptium. vocant conficiendi rationem in circano sola possideret. Fortasse etiam huic invento debemus quod tamdiu Brtaro Turcarum potentia Turcarum potentia, quae tyrrentis instar Exsiam Europamique inundavitat in fngaria velit aggere obj ecto a tot jum annis in Hangariam didicit obstaculum pati si qua certe spes est domandi hostis bam immass, eam ex repusrobblica agte pogobolica novis inventis pyrobolicis paximis puto in imipe expectarem maxime ausim polliceri. Scientiae Mathematicae non in remilitaris et nautica, sed et domi et tranquillis rebus utramque paginam implent; nam homines qui lis un ati rs sictoetia sin btas mobietiom et nemo rette palieufimilias res suaste adminictrare potes, et intoetiam elegans eometria terminosagri dedit, eadem sab in subterruncis tenetris tumen probet nos in coelum evehit, eadem temelluris superficiem dimiteri docet, et in ejus viscera euntibus inter subterrane tenebres lucem praebet, ut lejus commercio, non dissita pontar litori atque elementa, sed abditique rerum secessus, sed et it alii oibes alia Elementa nobis cum connectantur. Hujus sobbles Mechanica debilitatem humanam infirmitatem ita sublevat ut non maximae tantum bestra sed et H montes et flumina nostrae potestati subjiciantur scientiamque efficere tum ut facultatibus nostris recte ut, tum ut eas qua nobis desunt, comparare possimus doceamur; Omn Scopus autem omnium nostrarum actionum felicitas, et sapientia ipsa nihil aliud est quam scientia felicitatis. Felicitatem autem in laetitia durabili consistere nemo dubitat, et laetitia autem tum fruitione bonorum tum etiam continetur et maxime spe certa futurorum constat; nam amaritie metus amiltende boni praesentem ejus tensum quadam nificat imminentium natorum prasatia bona praesentia velut amaritie quadam iuficit. Primum ergo summqe magnum scientiae bonum est ut nos liberet ab animi auxietatibus, quibus infiruliores animas ovoxias esse videmus, quod fiosus ubi quae servili metu poeratum potius quam vero amore moventur Deum colunt; deinde ut cognitis admirandis Dei perfectionibus hamanaque Aninae ostantia digritate. Ante prtuum ergo scienlia verae beneficium est ut circa futurae de futur DE summa perfectione, de immortalitate antnae, denique ac de futura vita ratiime recta sentiamus; ita ab augietatibus liberabimus, quibus abnonia sunt infirmiores animae quae servili pa metu misere terrentur, et liquidissimo amore deu in cocunt gaudio perfusi, qui pare illa animi fuerum quae Deum filiali amore potius quam servili pletu colentibus quae Deum amantibus primum ergo summumque ergo sctentiae beneficium est ut summam Dei perfectionem ititulisque nostrae naturam intelligamus, ex quo sequitur nos Deuem super omnia amatu posse, (quod eum minus recte cognoscentibus utique diflicillimum est) et liquidissima illa voluptate finituros quae Dear amantibus paraia est, liber et ab auxietatibus illis liberos fore, quibus infirmiores animae servilimetui obnoxiae sere terrentur. Dnnde i suenti oni deprulsionem B aibarorum et + Cretane quae dvili metu potius quam ficiali