# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0050
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0050?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A
# Folio 25v, page id 00068644:0050
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068644&page=50
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068644/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine
# Lines: 84 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

omnes pro cujusque tamen perfectione amemus, at neminem
unquamaetio prosequamua, etiam cum ei cogimur
pocere; deinde certi omnia a Deo ita bene constitula
esse, ut si nobis datum esset introspicere rerum
seriem, agnituri simus, nihil posse melius; nobisque
eum amantibus utilius, quibus omnia in bonum cedunt; poterimus
etiam in mediis doto in maximis etiam calamitatibus
non tan laetitiam illibutu tueri. Et quemadmodum
praeteritis praesentiliusue a  contenti erimus, de quibus
DEus sententiam suam eventu declaravit, ita circa tutura
de quibus non lum declarata est dei voluntas, et conabimur
ipsi efficere, quicquid ex illis quae nobis nota sunt
jndicare possumus deo gratissimum fore, audientes rationem
rectam, velut Dei in nobis loquentis vocem quae revelationi
ejus externae nunquam contraria est. Gratissimum
auterm deo esse scimus ut pas  creaturis ratione
praeditis quam bene sit, hoc ergo primum nobis, de inde
et in aliis omni conatu efficiemus itaque omnes aliosi
pro cujusque perfectione amabimus, et neminem unquam
odio prosequemur etiam cum ei coginur nocere.
cogitantes, qui mali sunt, eos solere ex errore milos esse
errantis autem poenam esse ut doceatur. Itaque proinde
ab illorum consuetudine abhorrebimus, qui aliorum stuntitia
aut miseria delectantur, easque si possint etiam augent;
considerabimusque vix aliquem tam imperfectum stupidum,
tam improbum, tam infelicem nobis occurrere posse,
qui non sit majoris adhuc perfectionis capax quam
in nobis jam esse experimur, plerumque etiam habere
igitur
actu aliquid quod nobis desit. itaque nunquam persia Sed ut irgo omneb equi erimus ita
nflabimur aut deformi posillanimitate dejiciemur;
finiciteas illorum ante omnia expetemus, in quibus, etiam
quam mentem, id est animum erga alios omnes
denettolum; et judicium rectum deprehendemus
sue ita vivente non facile amicis quod si praeterea Scientiarum cultu
erfecti perficere mentem nostram studeamus,
facile efficiemus, ut nostra opera multis utilis
esse possit,  it men facile amicis fortunisque
poterimus amicis fortunisve carere; fac
nam satis rarares est animus candidus, et latis
egregium bonum, ut etiam illi qui caudici esse
polunt, tales sibi amicos velint optent, tum maxime
cum Sed quoniam multo major laetitia est, cum
tantum conscientia recte
santale dundam sponecassu laetabimur. Nam ex ratiane
agentibus, si non omnia, saltem pleraque sucudere debent
exsententia evenire debent quemadmodum illi qui
artificium ludi ten alicujus tenent, si saepeluserint contra impares
necessario saepius vincent quam vincentur, et rem etiam angebunt
si hoc modo caveant, ne plus una vice fortunae commultantu.
quam alii vicissim tantum committant, quantum eis
continuandi facultatem adimere possit; aut plus exponant
quam alii sint vicissim periculo exposituri. Ex quo apparet
quid possit scientia etiam in his quae fortinae arbitrio reguntur
cui tamen sapiens se raro comittet in rebus alicujus momenti,
nisi forte s sit rei status ut parum perdere,
et multum lucrari possitica Haec ergo vitae
officia Hae autem multaeque aliaequeuivendi regulae
ex scientia Metaphysica aqe proficiscuntur,
ex cogni
quondlicet
F ita habebimus conciliationem
proprii et et caritatis, amiris proprus
et amoris divini, liberabimusque conscien
tiam a scrupulis quae ab ignoratione
D pro officii profiscuntur. Unde
jam secundum scientiae snctum
 habernu faciantus ut multio etiam
injuste agant cum justa agunt, quia
se justa agere non putant. se
veram caritatis et prudentiae, amoris
+rectum judicium, et
F et ubi recte agendo caudoris.
nostri documenta dederimus
dotesque nostras expricare
voluedimus
+futuraeque vitae spe
 etiam in his quae forlunae
arbitrio reguntur quibus cui
tamen sapiens quam
minimum committit,
nisi multum lucrari et
aut parum perdere
pessimus