# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0053
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0053?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A
# Folio 27r, page id 00068644:0053
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068644&page=53
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068644/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Sapientia nihil aliud est quam scientia
felicitatis sive porfectionis humanae; et hujus
scientiae maxime geperalis atque Architectonicae
uss int
eoptim
est docere quomodo possibite sit homines ad eam
tendere
perfectionem ven
interpretandium
Quod non ita intelligendum est ac si unquam ad
ultimum humanae perfectionis gradum perveniri
possit, quoniam, felicitatis potius natura est, nunquam ninquam
lum aut majo
in ulteriore ad majora bona progressu impediri.
sufficiet intelligi tanta dei in humanum genus beneficia
esse, ut beati in futurum, et laeti inpraesens esse possimus,
autem
etiam in mediis maximisque calamitatibus; dein de quod plus quiet plerasue miserias quibus affliguntur.
est quin et hoc amplius plerasque miserias quibus homines, ab ipsorum voluntate esse et
Pet diligentia humani generis consensu
affligunitur homines, ipsorum consensu perinde ex orbe perinde ex orbe proscribi posse
proscribi posse, ac pretio in caput constituto lupi
exterpantur. Ad haec autem duo necessaria sunt primum
scientia inveniendi ac di dijudicandi veritates;
quanta maxima ex his quae in potestate sunt
ab hominibus quam primum obtineri potest; deinde
et
ut
firmissima voluntas rationer sequendi cognitaequ
veritatis dictamina  totis naturae nostrae
viribus prosequendi.
Sed de Catholica rerum emendatione, quae
a totius generis humani consensu pendet, hoc loco nunc quidem
dicendum non est, quae voto, quam spei patet
a
im
doctrin nec tam doctrinae practicae, quam fabulae
materiam praeberet, quam Romanisci non inelegantis
forte nec inutilis forma conscribere fortassis operae
pretium esset, saltem ut appareret magnitudo
bonorum, paucis forte credibilis, quae in homines.
caderet, nisi ipsi sibi deessente mallent. Hoc
loco autem illa tantum attingemus quae ad hamanam
et maxime propnam perfectionem privatos 
homines vel inseexns vel aliis persuadere posse
spes est Sed et illa excludemus, quae Rectoribus
quorundam populorum fortasse persuaderi quidem
possent. Sed at sine magna publicarum rerum
conversione  possent introduci. itaque hoc
loco illa tantum attingemus, quae privati, homines
ad suam pariter e publicamque felicitatem conferre
rite
nam
possunt; prasenti ad suam quidem ipsi per se,
ad publicam autem si opibus mediocribus, et
privatum modum non supergressis utcunque adjuventur
Haec ergo tota tractatio pro Paraenesi
erit ad viros pios et boni publici zelo ardentes,
et ar a praeclarorum consiliorum conscientia potius.
laetitiam ab eorundem successu gloriam quaerentes, quae
tamen verae virtuti deesse non solet, non magis quam
successus ubi causa Dei causa agitur. tis ergo primum exhortatuur ut nobiscum conspirent
ostendemus, quam exigua opera quant a inveniri possinti um Nam facile
possint ad h veram DIBi togni pulchritudinis
cognitionem unde certo sequitur Amor Dei super omnia
quo nihil, in hac vita potest esse jucundius, nihil ad
Et His tergo haec scientiae generalis initia et
Specimina proponemus, ut videa agnoscant quantae
res quam exigua opera praestari, possint, tum ad
perfectionem Mentis, (quae maxime in Divinae pulchritminis cognitione, ortoque
o te dei daser tum us e trationm cperis ttaqu uble vamcitum
hinc amote det duper tum dd conselvationem colporis, vitaeque suble vamentum
F maximo civitatiam bono;non
tamen
ttum maxime