# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0093 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068644:0093?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A # Folio 47r, page id 00068644:0093 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068644&page=93 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068644/jpgs/default/00000093.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine # Lines: 96 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aterum licet hunc princpem humeniorum literarum usum hib seadhibeantur esse putem ut serviant ad sidem Crristianam ex antiquitate atque interpretandam demonstrandani regare tamen, nec possum nec volo, multis alias aliis modis eas et pietati et utilitati publicae servire. Quid efficatius eloquentia, quid poesi quae divinior quaedam eloquentia et quasi Deorum Augerorum lingua esse videtur ad ad movendos animos, efficavius. His enim artibus homines Lrepertum est efficacius animi ad amorem Dei id contemtum rerum humanarum, ad hervicas virtutes, ad mortem ipsam pro pietate pro republica oppetendam inflammantur. His pingitur vitiorum deformitas, pulchritudo virtutum adoruata colori ita tis adornatur ut ammos hominum rapiat. Itaque Hymni sacri eebulisubs Mysticorum meptes heologorum sublimes meditationes, Hymni illi admirabiles, quibus animi ex piorum prope extra se collocantur, conciones penetrabiles, et totius pene auditorii emendatrices, a duabus illis artibus suos colores quibus placent, suam Rectoribus incurae eset vegum mutuantur. Es si rectoribus q a purns efficere ut ingenia ad larum exer natura jam valida institntione perficerentur instilutione degero sebeta ce a 1t exquisita et in hoc ipsum directa, ud potenti ut aliquanto prodesse possent eorum eloquentia non mocere posset, potentissima in illis ad regendos populos aliquando instrumenta haberent, cum sepe in sedandis turbis, in erigendis miserorum se habitaris essent animes advers in solandis miseris, in erigeriss in animo perculsis reddendo, in erigendis adversus publica mala animis eloquentia su plusquam vis, plusquam ipsa ratio possit. Ipsa Poesis theatralis cujus abusus passim culpatur profecto pro schola publica esse posset, si ex utu reipublicii institueretur vicunque in veterum scriptorum lectione versati sunt, pros agnoscunt in vulgo illis grandius aliquid et erecto ingenio dignius, quam passim in hodiernis libellis occurrit, sive quia imitatio in receioribus subinde in recentiorbus apparet servilis imitatio, sive quia non videntur animos attollere supra, seculum del mut pi suum neque ea scrivere quo ac ne quaerere quidem ut ac contenti plansu praesenti novisse ne quaereae quidem ne curare quidem gustum posteritatis; quem habuisse veleres illas intelligi credibile est, quia nunc quoque tantopere placent. Quod unquam noema vel nostro vel superiore seculo scriptum est, quod accedat ad Virgilii landem pos imajestatem, quis in tanta poetarum copia scribit aliquid quod accedat virgilii harum peritus non intelligit Ciceronem de ipsa philosophia peruum scribere, non dicam tam eleganter, sed tam valide et lucide, ut saepe mihi leganti optimae solutiet dic (+alteri pictorum numor generi comparari possunt qui majestatem. Quis aliquando visum fuerit dolendum, veras sententias, non satis cognitas fuisse homini, qui egregie adeo et exponere et confirmare posset qualescunque. Seneca certe quanquam hand dubie multa habeat pulchra et acuta a caels liceronis tamen ectione venienti, levior et affectatior apparet. At de plinio majore fatendum est opus eius esse sine exemplo den 5Di mira plequentia et poeseos efficeci (Nec negligenda aliu studia humanitatis, ubi de mira elo- quantiae er poeseos efficatia de gustu antiquorum inferioris ordinis Ambos mihicum dupliti nictorum gant re oufere posse vidiar nam imilatores illi quom illi pictoribiis similes videntur qui nini Bomae antiquis ver st statuis semper Unice dediti contem plandus unice dediti, nec naturam res ipses consulentes nec aliquid Tuo genio tribuentes, centones tantum alienorum lineamen torum invita natura com ponunt; hi veropacherrima veterum monumenta plane negligentes, nunquam in picturus Tabulis suis ad sublinem illum genium assurgunt, sed gothicum quiddam aut plebejum spirant nunquam facile opera datum quae sint ad saporem omnium seculorum. Hunc autem