# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0005?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2
# Folio 3r, page id 00068646:0005
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068646&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068646/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

primaria calculi Logici fundamensa
A∞ B idem est quod A ∞ B est vera A non ∞B idam est quod A ∞ B est fassa
eus
AC A A non ∞  B B non A AE non non A
A ∞ non non A A non nen ~ B idem est quod A ∞ B
 sunt A∞, B
non A ~ non B
AA∞ A ABEBA
A non ~ non B quod abs.
s A et demonstrati potest saltem enim iptum Apots tes aa ssumi potest Y tale ut sit A∞YB est postalatum sed
si sit A∞
Coincidunt ALBAB
MaBC Cohe lun AcoB
si sit A ∞  YB dequitur A ∞ AB H Htoc it demonstro; A ∞ YB ex hyp. Ergo ABC 10
oustru
A∞ YB (ex hyp.) Ergo AB ∞YBB (per 10). ∞ YB. (per 6) ∞ A (ex hyp)
particularis Affirmatiba Umbersalis affirmativa sic exprimi potest  A ∞ AB vel A∞YB
particularis affirmativa sic YA ∞ YAB vet YA ∞ ZB vel etiam AB ∞ AB seu AB est Ens vel stare
particutaris negati Universalis necaliva sic n A ∞ YB vel non A ∞ non AB vel A ni  ossunt
Universalis negativa sit: Nullum A est A, sic: A ∞ Y non B. seu A∞ A non B seu ABim es non Eas
quoddam A est non B
Particularis Negativa A e non AB A non ∞ AB in A non B est Ens
Sed videamus an haec solasuficiant _ IA idest AAB HN idest A∞ A neaB PR itest A non  A non B
Univ. Af. A∞ AB. Part. Neg. A non ∞AB UMI. Neg. A∞ A non B. Part. Aff. A non ∞ Anon B
qivasi A ∞ AB Ergo A non ∞ Anon B. seu ex un. AF. sequitur Part. Ass.
demonstratio: Esto enm
vel sic vins
c
ex hyp. Ergo A nol B A non B non  AB (per 4) E on c A (ex Eyp) Ergotie
ad
Aeqiment: iA ∞ A non B A non ∞ AB. Seu ex Univ. neg. sequitur part Neg.
dec demoistratio. A∞ A non B (ex hyp) C non ∞ AB (per 4) Ergo A non  AB.
demonstratio A non B non ∞ AB (per 4). pro A non B substitne A (nam aequivalent ex hyp) et fit Anon 58
Aiquivalent A non ∞ A non B, et B nor ∞; B non A seu particularis affirmativa y verti potest simpliciter
extop
demonstratio: ponatuo A non ∞ A non B sequeur s ajo fore Bnon ∞ B non A
sit enim falsum si fieri potest Ergo verum erit B ∞ B non A. Ergo non B ∞ non B une A
quivala ipsius B non A (ex hyp. contraria) qui valos ipsios B sbstituatur in 1 fet
A non ∞ A non B non A quod est absurvum nam A ∞ A non B non A Et qu et
verum erit Ergo (per 11) et verum erit A∞ A non B. quod est absurdum per t.
idem sic demonstrari pt A non ∞ A non B, (ex hyp.) Ergo (per 9)  B non  B non A
demonstratio ex A non A non B sequitur (per 9) B non ∞ B non A. Erg et vicissim
vel  statim A∞ A non B coincidit cum B ∞ B non A (per 9.) Ergo
et coincidunt earum contradictoraae Z. E. d.
CAh Ex A ∞ A non B videamus an aliter ducere possimus B ∞ B non A.
si A ∞ A non B Ergo AB ∞ AB non B. Ergo AB est non Ens. Quod si ja ex hoc est
si AB est ens, Ergo A non A AB est Ens ducamus A∞ A non B, pari sire et du cernus B ∞ in
Fortasse sic nihil supponendo: sit AB ens Ergo A non ∞ A non B nam si foret A∞ non
Ergo reciprocae.
foret AB ∞ AB non B, adeoque AB foret non Ens contra Hyp. Et parisme B non ∞ B non 4
cum dicitur AB est Ens vel non Ens subintelligitur scil. A et B existentibus Enti suppositis
Entibus. Videamus  vicissim ostendi posset A non ∞ A non B Ergo AB est Ens, positis scilicet e
Entibus. Nempe si positis A et B Entibus, firet AB non ens, ergo oportet unum ex ipsis A vel B invoiven
contradictorium alterius ejus quod involvit alterum, ponamus Ergo A involvere C, et B involvere non C
(unde vicissim sequitur B involvere D et A non posito D ∞ non C). sit ergo A∞ EC, et B ∞ F non C
jam Ergo  EC ∞ EC non F nonC seu EC continet non F nonC (seu quicquid involvit C, id involvil
negationem ejus quod negat C) id est A∞ A non B contra Hyp. Ergo Aequivalent
seu ex se muluo sequuntur AB est Ens et A non ∞ AR non B, et B non ∞ B non A
similiterque aequivalent AB est non Ens A ∞ A non B B∞ Bnon A
Atque i clavem reperimus, ut liceat eusi reductione complexorum ad incomplex.
rem melius ergo ordinavimus scheda sequente 2 All9. 1690
si non inest si inerit non A, et contra, adeoque aequivalent ava inesses A, et inesse nonAt
in oi termino inest A vel non A (seu aequivalent A ∞ A ∞Y non B, et A non ∞ ZB, vel
aequivabeil coincidunt A∞ A non B et A non ∞ AB. Ergo male
si A∞ BC sit an A: C∞B, ut intelligatur B C removendum ex A? reductis ad
Non AB inest in non B seu Non B ∞ non B non AB
primilion, sit B∞ CE, sit A∞ CEC. Ergo seu A∞ CE, ergo A: C non est B se imper B
sed sic dici potest Aa BC, Ergo A: C ∞ B itaque hoc tantum prcedit in primitivis
uiq uibicunque est generalis EB, ut E mblligatur quaecunque potest et substitui B, nam sumendo
Epro B, fiet EB ∞ BB, ∞B.
rtconta
si Non AB  non ∞ A non B erit Non AB ∞ B non A. seu coinci it, hasen  aequioulent 
seu aequivalent Non AB non ∞ A non B et Non AB ∞ B non A