# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0018?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2 # Folio 9v, page id 00068646:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068646&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068646/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine # Lines: 87 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Magnitudo est id quad sota non nisi a posseniri dignosci potest, ut tripedalitas. ex eo discerbritur quod memoria retineri attributum praedicatum quo simillima discemi possunt. Materia est id quo Gilura sunt similia Homogenium est id quo plua similia sunt Basin voco id quo plura homogenea sunt, seu similia et et in cujus modificatione ipsa differunt. V. g. spatium figuris materia corporibus, tempus horis, motus suis partibus Totum est et pars est quae partis relatio ad sras aates Patum pars Si duo sint similia, et pars et totum similia sunt. Plures partes si omnes partes simul non differunt a toto otum est a si pluribus intellectis inter se et differentibus intelligitur quicquid in uno est, ur et contra Si id omne quod intelligitur in pluribus diversis etiam intelligitur in uno, nec quicquam praeterea, unum erit totum diversa illa erunt partes. Requiritur autem ut sint in aliquo similia quod aeque sit in singulis illis ac in toto, et aeque in his quae sunt eodem modo ad singula, quam in ipsis singulis Clarius. diversa Sit a unum sintque plura b. c. d. et id si omne quod intllinit in si aliquod ex his non sit illud sit, existat existat quodlibet ex his; et si simpla existant existat qud qu etiam b, vel et c et d; et contra, si b et C et d existant existat a, idque sine casequentia ita ut ea quae eodem modo se habent, ad b eo ipso se eodeun modo immediate se habeant ad a, et ita porro. Erit a totum colera partes. Si b et f et cest f 2t d est f. et ideo sine nova assatione Canseanantia nova etiam a est f. hinc etiam a est f idque sine consequentia, c seu i lois et seu posito esseg et esse , et desse g per se notum est etiam a ese et contra ert (seu Avulla praeterea a di hoc probandum ratiocinatio necessaria sit) erit erit a totum, et b. c. d erun partes. Si per se notum est b esse Cet c esse et desse f et a esse f totum aeque ac quamlibet partem aeque ac totum a esse f, erit f attrit basis sen i hosigenis. ita basis seu corporum est maturtu seu cornu figurae spatium vasis siguramum hori basis tempus basis horaerum. Nam minime putandum est, dari aliquam basin quam materiam vocant quae mutati corpore maneat. Genus est non res diversa, differt autem hoc genus ab alio genere ui nomple via in aque est imt ac velus. planta est genus alboris et frutrcis, quia non locum habet in singulis partibus. Quanim inio quia semper tota interemo ninguam partes videtuur materia non interire. Tuo impleria revera nihil est, tobum non componitur ex partibous sed connexum est. Imo de toto et pantibu r et materia Totualiud est ab) omnibus partibus si sumatur pro orpore seu materia; sed iloc absurdio, sum nulla sinit parte minimae. Ergo ia revera solae existum mentes et eam perceptiones +non sit per se notusque sed his positis Hinc omnia de tolo facile demonstrantur ut quod nula substantia percrpitur in toto quae non concipiatur in qualibet pente. ca lorum sunt apparitiones coharentes meus unquaeque apparitionem mundi intelligit habet en appantione non sequitur pparito H nisi appantio Necesse est igitur omnem mentem perpetuo existere neque enim ipsa se destinet immam obliviscit priorum, sed semper si per priora vestigia ducatur meminisse potest inelle Nonpotuit explicari fiposiho continum quia nec quid materia