# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0040 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0040?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2 # Folio 20v, page id 00068646:0040 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068646&page=40 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068646/jpgs/default/00000040.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Utilis est hac observatio praesertim in Catenis longius productis verbi gratia hoc modo: DFUS est sapiens. en sten. Vicissim unum praedicatum compositum in plura divelli potest. C ut a est bc ergo a est b et a est C. verbi gratia homo est animal rationale, ergo homo est animal, et animal es homo est rationale Haec divisio cum sit per se nota, poterit ex ea demonstrari compositio. Pone enim hominem esse animal, et hominem esse rationale, nec tamen hominem esse. animal rationale. Ergo haec propositio erit falsa homo est animal rationale. Quae falsitas non potest protari nisi vel tribus modis, uno ut ostendendo non esse animal, quod non est contra hypothesin, altero non esse rationale quod est etiam contra hypothes in, tertio non esse simul utrumque, seu haec duo esse incompatibilia quod est etiam contra hypothesin, nam simul et ho animal et rationale esse posuimus In subjecto procedit compositio non procedit divisio Possum enim dicere: Nam si b est a et C est a; etam BC erit a. cum si omne animal vinit et omne rationale vivit, profecto etiam omne animal rutionale vivit. Quod sic demonstratur: bc est b, bc est C b est a ergo bc est a c est a ergo bc est a Hic jin subjeato et praedicato simml procedit tribus quatuou compositio. Hinc ex quatuon propositionibus fieri potest una a est b. Ergo ad est bc d est b. dest c. imo ex pluribus ad huc propositioniuus fieri potest una, ut a est b. a est c. est b. C est e. i est V i est c Ergo asi est bed. Miscendo etiam vane compositiones et divisiones terminorum, orientur multae consequentiae hactenus Logicis intactae, praesertim si negativas praeterea et particulares a propositiones adhibeamus. justus omnipotens punit malos. Deus non punit emalos in hac vita. Qui punit, et non punit in hac vita punit in alia vita. Ergo Deus punit as in alia vita 6) Ex quacunque propositione cujus praedicatum est ex pluribus terminis compositum possunt fieri plures, quarum quaelibet idem quod ante habet subjectum; sed loco praedicati habet aliquam prioris praedicati partem e a est bcd. Ergo a est b. et a est c. et a est d. Uti Veluti: homo est rationalis mortali visibilis. Ergo Nomo est rationalis. Htomo est mortalis Homo est visibilis sapiens est justus. Deus est omnipotens