# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0041
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068646:0041?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2
# Folio 21r, page id 00068646:0041
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068646&page=41
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068646/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 114 lines, status machine
# Lines: 114 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

si B est C, tunc ab erit ac
 seu si homo est animal sequitur
sapientem
hominem rationatem esse animal rationale
sapiens. Quod ita demonstratur:
B ab est b. beste Ergo ab est c per regulam consequontiatum gaprimam
ab est c. ab est a. Ergo ab est ac. per demonstrata supra
Rehorsum autem colligi non potest:
Ab est aC ergo b est C. Nam potest
fieri ut set a sit ad, et aB bd sit c.
Sed si a et C nihil habeant commune, valet
consequentia: ab est ac. Ergo b est C.
Nobis autam hoc loco generales tantum consequentias
persequi propositum est. Postea accedemus
ad speciales, quae tamen specialiores, quae tamen
longeme majoris momenti q sunt quam
generales, nec hactenus pro dignitate tacta.
Atu sapee am tota analysis nntitur
consequentiis quibusdam quae videntur peccare
in formam, non peccant tamen ob generalem
quandam terminorum habitudinem semper
observatam.
Si a est b et a est d et d est b
erit ad aequ. bd
Hoc demonstratur ex superiori:
a est b. ay a est C. dest b. d est c.
ponendo  C esse e Ergo ad est bc.
ponendo  C esse d. Verum ex praecedent
patet ad idem concludenuem non esse opus
tot suppositionibus, et sufficere hanc: 
a est 6. Hinc enim sequitur ad est bd
Si a est b et d est C, est tunc ad erit bc
Hoc Hoc est praeclarum theoremai, quod
demonstratur hoc modo:
1
a est b, ergo ad est bd per priora
d est C ergo bd est bc rursus per priora
ad est bd. Et bd est bc. Ergo ad est bc.
Quod erut demonstrandum.
Generaliter si sint quo tunque propositiones.
a est b
c est d
C est f
inde fieri poterit una: ace est bdf. per
additionem subjectorum hinc praedicatorum.
illi
Generaliter si sint propositio M est bdf
hinc fieri poterunt tres, n est b. mest d. mestf.
si a est b et b est a. tunc a et b dicuntur
es pius est felix. Et omnis se
esse I dem ist pius. Ergo idem est selix et pius
Hinc facile demonstratur alterum in alterius
locum ubique substitui posse salva veritate
seu, si a est b. et b est a.
et b est c. vel d est a. etiam
a esse C. vel d esse b. Ut omnis
pius est felix, et omnis felix est pius. Et
omnis p felix est electus. Et omnis p
martyr est pius. Ergo omnis pins est
electus, et omnis martyr est felix
Nota per pium intelligo perseverantem
seu in gratia morientem.
sunt idem, Unhc CM dilitur ese Uum
Diversa sunt quae non sunt eadem
ut homo et animul, quamvis enim
omnis homo sit animal non tamen
omne animal est homo
Disparata sunt a et b, si a non est b
et b non est a. ut homo et lapis.
Nam homo non est lapis. Et lapis non est
homo. itaque omnia disparata sunt dibersa,  contr
Si a est m, et b est m. atque a et b sunt
idem, tunc m dicitur esse Unum.
Ut A. Octavianus est Caesar, et Angustus
est Caesar. Sed quia Oct avianus et
Augustus idem est, hinc quidem non
nisi unus (aesar numerabitur
Si a est m
et b est m
dicuntur esse
et c est m. P
et d est m
duo dia
.. .......
synituom
modo a. b. C. d sint disparata
Sie Tetrinits Siple  Terhilis po
situs hrtm simplexqidem
diceter repcitum cem
Si assumsimus terminum aliquem simpli
cem velut composito alicui aegivalentem
seu eandem rem exprimentem, terminus
simplex erit definitum, terminus compositus
erit definitio. Hoc definitum exprepsum
subinde vocabimus rei Nomen. Ut si
pro ab. animal rationale, dicamus nos
compendii causa dicere imposterum velle
C seu homo,  tunc C seu homo erit nomen
initio esse
dontne erit no
animal rationale
 in propositione univer sali affirmativa
subjectum sit nomen, praedicatum autem
non sit  nec definitio, sed alius quidam
terminus, tunc is terminus dicetur esse
Attributum. Ita Dei nomen est 
hec torminus DEu, Definitivethns perfectissimu
 attributa: misericors. omnipotens. Creator,
Ens, ins a se. Itaque si C sit ve uomen
et ab definitios et C sit d. (et d non sit
a
a
s
t lnitum e  quod ab) tunce d acitur atibitur ptus c