# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0045
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0045?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 23r, page id 00068647:0045
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=45
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

, 2 65 M
Ut in multis linguis plebs vocabula inprimis propua contrahit et mnfilate
efert, ita nihil prohiberet lnguae generalem vocabula longira qideo facta
motionem perfecte exprimane, mutilate in loquendo proferri modo in scribendu
quosut
vel cum seriae ao gravis inquisitionis res agitur, defectus suppleatur. Haec
autem mutilatio in primis in illis vocabulis condonari poterit, quae crebrius a
inturpari debent. fortasse etiam aliquando pro signa quaedams his quae frequen
pisnis tins adhibenda sunt alia vocabula velut primitiva brachylogiae causa substituam
tur, quae postea ex Tabula quadam resolvere non difficile erit
De Linguis contractis notabilis consideratio est, quomodo lingua aliqua contrahi
possit ad vocabula quam paucissima, quibus adhibitis vel comprehensis unusquis
scusa animi in lingua illa exprimere, et cum alio quoque qui pauca haec tantum didicent
conferre possit. Ita ut hac arte possit aliquis intra pauva diem discere quantum satis
est, ut omnia in lingua aliqua ignota efferre possit. Hoc egregie usus forele
apud mrissionarios, ut quamprimum discant loqui linguam Barbaram, etsi nondum
ipsi barbaros intelligant. Ante omnia poterunt omitti omnes voces ubstractae, quaecunque
enim per abstracta efferri possunt, etiam possunt efferri per concreta. Deindet
omittantur omnia vocabula, quae commode possunt definitione exl vel destriptione
explicari. flexiones quoque redigi poterunt ad causas. Corterum in altum
interest, utrum quis linquam aliquam loqui velit intelligibiliter, non curando solvecismos,
loqui. Qui casu danda opera est, ut ea tantum verba exeerpantur, quae nihis habent
quo casu are facile erit scopum obtinere vocatula
et regularitatis, planeque servant paucas quasdam regulas analagicas. At cum de
contracta linqua cogitur ad usum lingus generalis Caeterum qui lurguam contractam
discere volet, libenter utetur regulis flexionum, quae sant paucae, et compendium
trabent circumlocatiorum. Sed cum de linguarum contractione agitur cum respectuo
ad condendam linguam generalem, explicanda sunt omnia quae analu sin capiunt, resqu oma
ad ea tantum reducenda est, quae absolute in lingua sunt necessaria, v atque ita
etiam verba eliminantur, quippe quae reduci possunt debentqus ad nomina
 praepositiones et Casus adhibentur ad multos obliquitatis respectus inter se discet
nendos praesertim cum inter se concurrunt, ex. gr. Egt Dono tibi gladium Petri
Mitto tibi pecuniam. Johannis cambio. Hoc est sum missa pecuniae johannis
cujus tu acceptor et quae est eambi cambiatae cujus tu eris acceptor. Cambiatano
autem voco pecuniam, ut evitem abstractum: cambium. Missor cambiati potest uno etiam
Abstractis interdum non admodum commode careri potest, ut cum dico
voce appellari campsor.
semel rde risit Agelastus semel risit. non possum eliminare
ladverbium remque ad sola nomina reduvere, nisi adhibitis abstractis. Etsi enim
Agelastus risit exponere possim: Agelastus est ridens. tamen Agelastas risit
semel, non possum exponere: Agelastus est ridens unus. s Neque enim
hinc infertur sed una est  risio Agelasti. quodsi velimus relinquere vitare
abstractum vitetur relinquendum esse ad verbium seme l. Nisi velimus
adhibere nomen vice. dicendo. Agelastus est rine una vice. Sed revera 
sic et Amat solum non
ipsum vice videtur rursus abstractum. 
potest exioni amat solus, sed amor e in eo est solus. Si tamen de ipsa propositione
epuntietur parti adverbium non est apa careri potest abstracto. Amat solum
Hoc id est hoc solum est verum  at (ex his de quibus agitur+) amat quod amat
Calidns valde non potest exioni cts quasi idem esset quod Calidus Mannus
sed significat: Habens ealorem magnum. Nescio an exponi possit magurs qualenus
a jem alibi notavi jam alias notavi:  rectus ad us Logicos poni
calidusi
Homo est non lapis quam homo est lapis. ae Omnis homo non est. lapis satis etiam
satinis satis obscare dicitur; sane si non nec satis apparet an sensus sit quendam
hominem non esse lapidem, seu non omnem hominem esse lapidem, an vero omnem
homirem esse polapidem. Seu nullam hominem esse lapidema siis  sisane
si Non afficere debet aut praedicatum aut copulam. si praedicatum utique est. omnis homo est
non lapisi si copulam afficit, utique nihil aciud facere debet, quam negare propositionem
adus oum tut slmis qugeit prt oins solestensis pureuu fare vemaue enneur
exemplum