# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0056
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0056?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 28v, page id 00068647:0056
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=56
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000056.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

+libe syntax.
indersinabile
virgis. Ecloy.
ut nomen impersonate Cautare peritic. id est cantationis.
ita ovid. 1. de
Latini tamen cum
arte Aetas mollis et apta regi, id est rectioni.
infinitivus cum aliquo nomine vel verbo casum requivente construendus est
ad hibent gerundia ut occasio emergendi sed est 78 emergere +Z non sum
plin. lib. 7. cap. 40. vanra mortalitas et ad
silvendo id est aptus. pro solvere.
crcumscribendum se ipsam ingeniosa. Et vigil. Ecl. 9. frigitus in pratuis
re
Cantando rumpitur omnis. investigandum cur dicatur aptus solvere
non recte pantare rumpetur, aut occasio emergere, aut ad circumscribere.
Cempus est numerus motus. Numerque incipit
aliter graecismus est cautare pares.
abi unitate, nempe a praesenti tam antro esum quam retiorsum. praeteritum
tres habet gradus apud latinis, imperfectum perfectum, plusquam perfectum
pronomina Nominibus accenseri possunt si lubet, sed parum refert. Quia res
vel genere aut specie vel  numero differunt hinae reperta pronomina, ad
res numero differentes ui dicanda in oratione comprehensps secundum numerum
indicandas. Primae personae pronomen est ego, secundae tu tertia vero iterum suos
prumeros recipit at propiore vel remotiore sumtos. proximum hic remostius iste
sudhac remotius, ille; qua tamen non semper obseruari saturnius annolarit
quis qui detotat individuum vagum, quod per pronomen is determinari soled
Recipiunt et res quae possidentur, numerationem a numere personarum habentiu
sum
ejusdem per pronomina MeysTuus suus noster, vester.
participium participat de nomine et verbo, definiunt nomen adjectivum verbale
sed quia tempus adsignificat adite rectius dafit genus
verbum (di quia non assid c significat praedicationem 1
ad significuns tempus
nam assignificatio temporis est, substantia verbi declnatio accidens nominis. Est
ejus poneretur esse
ergo participium, verbum declinabile per casus instar nominis
Id verbii variae sunt, sigficitiones definitiones apud veteres, sed lana rectissim
est Apollomii discoli quod sit qu adjectivum verbi. Na Verba nominum
eartheta sunt participia. Nomina verborum epicheta sunt adverbia. Itaque definu
adverbium nomen habens figuram eptitheti seu adjectivi ad verbum vel aliud adjectivn
relati quae causa est cur latinis sit immobile, ut scilicet appareat no
referri ad verbum  nomen substantivum, sed ad verbum vel adjectivum
idem statuere videtur Scalius. c. 158. de c. l. 1. idem recte notat, non satis
bene dici adject adverbia, nam et nominibus adjectivis adjiciuntur
prepositiones a veleribus sub conjunctionibus comprehensae teste dionysio
et stoicis conjunctiones dictae, priscianus lib. 14 praeposationes vel separi
vites vel in se parabiles separabiles vel accusativum vel ublatioum recipimut
quando autem sine casu ponuntur ad verbiorum naturam induunt, quemadmodi
tet adverbia praesertim a nominibus non descendentia, quando casas ascitunt
praepositionum naturam praese ferunt. sunt ergo revera adverbia, id est
nominum adjectivorum et et verborum epitheta adeoque nominibus indeelinabilibus
oerumeranda. A caeteris autem advereuis diffeunt, quod certam relationem
verborum ad temporis locisitusque substantiam significant hinc cumus accusativo vel
s aervo solum construuntur. Hinc Apollonius Alexandimus lib. 4 de compositione
negat ea in compositione retinere nomen praepositionum. Facillime compo
nuntur cum verbus qualia dixium. itosemovere, cmbulare.
quae movere signi
vel se vel aliud movere de notant. se ut ine ambulare repere, fluere
sedele venire curere fagere. Aliud, vel motum imprimendo vel secum
modendo. Motum imprimendo, id estid est rursus vel trahendo vel pellendo. Adse
ut Trahere capere; a se pellere, dare, quaedam utrumque simul ut volvere
fodere, pugnare, frangere, rumper, scindere, secare Tandere verere.
quae significant movere tenendo aliquid ut unu moveatur, sunt ferra gerere
portares vehere. Quoad situm aliu verba significant situm habere vel
fenere ut pare sedere, sidere, cumbere, vel situm tribuere velut sistere ponere
caudere sternere Aruere, signare, vel situm mutare labi mere, Turbare
vertere. In summa praepositiones videntur esse adverbia relationis
Conjunctio graecis 6ur deoros. Hujus munus est ex pluribus orationibus
facere unam. Interjectio, non videtur esse pars orationis non enim
cum aliis partibus drationis concurrit ad orationem unam constituendam, sed
potius exprimit animi affectus.
Mullatione terminationis eneraliter Aristoteles vocat variationem
casus. Varro eam dividit ln naturalem seu ordinariam, et extra quae est
lexio, et extravidinarium seu voluntariam quae est derivatuo nominis ex
nomine, quae indiget autoritate neque enim pro arbitrios devocabula
t