# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0059
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0059?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 30r, page id 00068647:0059
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=59
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000059.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sib H de syntaxi vocum orationem constituentium
reglt substantitoum et adjectivuum eodem genere numero et casu convenire
debent. Ut dignosci possit cum quo sabstantivo unam orationem faciant; quoties
multa concurrunt sa sed fieri potest, ut hoc non sufficiat, quando plurus substantiva ejusdem
generis numericasus concurrunt, etsi id rarum +)
reger substantioui substantioo.
gemtibo casu punitur sed ratio reddenda cur dicatur siccilas terrae nonterra siccitatis
diciturtamen vir magni nasi, et nasus magin virri. Non dicitur demosthoenes orationis
Admotus pecoris, sed autor, possissor orationis pecoris. Iter tamen bidui, et bi duum itineris
itaque dicendum quod differentiam denbeat poni in genitivo, quod genus in nominativo ad quto
consequiturante, substantia differentiam ab aultera si earum esse onsistat in differentia
relationea ut
us
cenru memp
causa ad laus
opidum antiachia scilicet
ditiomis filutelia parisiorum +) non dicimus capul vulneris quia non est sua
ad habitum
natura continens vulnus, sed potius receptivum, quod a recepto differentiam recipit
dicimus domtnus gregis, non grex domini nisi per pleonasmum nihil enim
unon discinnus, sed potius grex Admeti Nitaque si dicatur vul Quoad
relationem mensurt, non dicitur homo formae, sed homo egregiae formae multi cibi;
contra sex dies sentii postulat, ut spatium sex dierum. Causa et causatum in efficientis genere
genitivum induunt. In materin tamen non dicimus poculum argenti sed argenteum
selura substantiva per appositionem juncta non repraesentant orationem
in intellectu ut Marcus Tullius cicero cujus resus tamen in eo est, quod tot propria
unian fingi possunt, quot sunt individua, itaque plura junguntur quasi ad
faciendum unum nomen proprium; est ad imitationem definitionis vel descriptionis
est enim consul quasi genus Marcus spenes, vel contra. Ita et urbs Roma
in his. Fama, matum quo non est aliud velocius ullum non est oratio una
est elliptica locutio subintelligitur quae est Omissio facta quod definitio juncta
est velut pleonasimus. Major ad huc pleonasinus si synomgma
jungas, ut plantus Menaedhm. act. 2. sc. 3. Taberna diversorium.
definito.
L et urbs Roma quidam pleonasmus, cum genus et species jungantur, loco
generis et differentia, nam species contimet genu. fiunt istu saepe majoris
iiculeationis causa. H item omittendo connexpuam seu relativum pronomen
vel literu particulam seri. Homo servus cgnlallius altor. latet
propositio, homo qui est servus.
dalipos t usciscunt adjectiva quae similitudinem apsitudinem, proprietatem
amicitiam propinusvitatem et his contraria significant. verbi gratia
Quaestus non sufficiens gulae dativns enim gulae sufficiens est quiddam affectum
accidente, et una, ad aliquid. Dativus enim gulae declarat ad quid quaestus non
sit sufficiens. Soidetur contractione prapositionum fieri; gulae, id est
ad gulam. Sibi idem animus; id est secum. Necessarium ad aliqus vid et alicui
sed haec contractio non semper procedit, ire ad urbem, et in urbi.
dicibus dicimus, ire urbi non disidicimus, nisi sensus sit ob urbem. videtur
in his omnibus esse quasi quaedam causa finalis, vel ejus analogia Nam
cum dicitur vicinus alicui non est causa finilis. Dicere alicui vicinum reddere
alicui Cum nimirum consideratur aliquid velut alteri bonum malum, vel saltem
pervius virtuti invia
quod alteri boni aut mali materia esse possit.
virtuti nulla est via. Quod mihi principium est inali
Sape ex definitione vocis ratio reddi potest constructionis. Terent.
Adelph. a. 5. sc. 8. idne estis autores mihi 3 autor pro potestate sua
Suadens, quadens apiscit adje accusalivum. Ita doceo te literas, id est
pedes, id est, haben longitudinem quatuor pedes
constructione
Ablatino Adjectivis convenientibus
gu
longue quatur
aepe constructio reperta
manum dycit
unguneur Ablatiur
significantes eausam instrumentum, modum, partem. Haec id in est
regula prammatriorum asciendum Latinos causam a qua principium
motus designare non mudo ablativo, sed cum praepositione A vel AB
ausum comitanitem, v praepositione cum. ut Remo cum fratre
qvirinus. Quae vero se non ut principium primum, neque ut ejus concomitans
habent interim tamen adhibentur pro fine adhribendo ablativo sive
praepositione significantur; duplicem gemmisagre coronam. promtus
mam. sunt quasi in trunenta. itaque tinc refer et modum, ut grans
Eux