# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0072
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0072?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 36v, page id 00068647:0072
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=72
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000072.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine
# Lines: 81 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ergo speciebus Conjunctioum a loisgrammaticiis enumeratio, addendae redu
plirativae logicorum seu restriorivae. Alioqui alius cateroqum eliam prope
non conditionales. Alioquin est si ponas rem se aliter habere
Exceptivae sunt
si nisi proterquam, extinquam. Exceptio ipsu es conditio quaedo pautus l. excent
22. add l’apudesum Cessum 4. A. labeo etsi 15. de dol. mel except. Praete
rego id est praeter quam fe rogo. Extraquam lelpranus 11. S. Tabeo scio m
d flumin. M. B
Exalinalivae explinandae prions vocis vel orationis gratiaeo
adhibito sive. seu vel veluti scilicet, sedelicet, Nempe nimorum, quippe. Etqu
ut atpole, puta, ut puta. Utrole et porppe videntur potius cursales, cetput
Causales sunt causates
tlpranus. Julianus) 3N ult. de act. emt. F
larie dicto, continuativae, adjunctivae. Causales proprias vonant, quaae reddunt
Capsa, ejus quod in orave praecedit, ut Nam quamus Enim Eterum, ideo propterea
quant qvum vel Cum. Iccirco. Ad hoc. Continuativas recensent Quia, quoniam
quando quandoquidem. posquam, si sehis omnibus praeponi potest ad huc, nam
ut nam quia nec fato merita nec morte peribat. It  +) Hinc videntur vocare
soptinnativas, quae sigiificade solent causam efficientem et eateram. Hae enim
praeexistunt demporet Adjunctiogs definiunt, quae verbis subjunctivis additae
et alia
qualemeumm causem superiori verbo adjiciunt, nempe: Ut ne
quo quomuus. vin unde per adjunctites patet eos intleligere ea quae
agnificant causam finalem. Cansalibus, proprie dictis videntur adhinc
innumerare velle: proplerea, cum quabus significatur, iterum causa efficiens
propteren quod, (causa efficiens sui mali, propleren quod hoc fecit)
Cum
magnus vir habendus est Numa, cum duobus prope illam sapientiam constituenda
civitatis  duobus prope secnlis ante cognovi quam eam graeci natam esse
quia quoniam
Utne significat finatem
pereinet ad eam causam quam Aristoteles vocat o  aK Hinc
senserant, Cic. de orat.
Ultne. Quo. causa finalis. Conclusivae
vel illativae conjuntiants. Illeo iccierco igitur. Ergo quapropter, quamotrem
convenit cum possquam
quare. Itaque quocirca. Iltique (quod non est arbor, utique plartanue non est, Qvintis.
lib. 5. C. 10. + hoc videturidem esse quod certet) Conjunctionepadis
Conjunctiones ordinis seu drdinativae quae menbur rationis ordine
Hocia proparationem ad sequentia siguificat
Marticula postquam Hinc est et causalis, nam causa proebec princisium
t
quodam connectunt
lsurpatur et in medioorationis, si praecedat. Sed veri adde de hac voce
iabolerum l. inter illo in 217 de V. S. Ut idem quod postquo
ut vibii abs te. Deinde deinceps potius ad vert. praeterea. insuper
postea, Tum lui sumpi solet sp, antem vero igitur camum.) Ilem. porno
completivae ornatus gratia, talia sope nam
quidem equidem sane; Eliam. Et que Ae vero. Ponro.
Expletivae vel
Ex hac Historia conjunctionum sequitur hoec Aetiologia circa speries, et
ollrum
constructionem; Oratio est vel definitio vel propositio vel syt Oratio bordie
una est vel descriptio, vel propositio descriptionis unapars genus alteca
voco. quasiq genus omne commune quod per proprium aliquot velut differen et que similem vim habent, ut n Ne, quo, quin quominus conjuncrivum asciscunt
species ifferentia. dectatio quae est definitio vel descritio, dico, quod
tant quandam vel specificam, vel accidentatem determinatur Ex duabus causa finalis enim est istosita in meditatione intellectus. Ad propositiaris
vec unum genus habet duas differentias, vel uni differentia duo quasi genera–
gitur huc,smodi descriptionibus fit una aorsEbnco, et quidem conjunctiene
copulatum. propositiones autem duae vel sine habitudine ad invicem copulantu
sine habendine unum subjectum et diversa praedicata
vel diversa subjecta et unum praedicatur, vel et diversa subrecta et diversa
maedicata. In his omnibus locum habent conjunctiones copulasivae. 
vel pum habitus dint
amor vinumque nihil moderabile suadent. Ad sunt revera fres propositiones
ex quibus fit uma, et subjicitur pro dicatum plural commune plurali numero
raedicuta, quanquam animus meminisse horret luctuue refugit
inguntur et sitr copulativas propositiones exdiversis praedicatis et subjectis
t: cum multae res inphilosophia nequaquam satis adhuc explicatae tum
six pegra
pres differentiae, Tua mea respublicae
lid ut uni generi interest adduntur.. Quomodo autem in his compositionibus genera
perdifficilis est locus de natura degrum
observentur fradunt Grammatici. Haec de copulatione propositionum habu
fudines non habentium. sequantur habentes; quae habitudines aliae insunt
intellectui speculativo et practico; aliae practirotantum In omni propositione
praedicatum de subjecto dicitur vel simpliciter, vel cum quadam restrictione
un restaectione, ut citius, quatem fidelis, caus est princisi.
+ et sequitur
effectus continuare
ondam