# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0077
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0077?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 39r, page id 00068647:0077
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=77
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

de se loquens dicet non est meum. Hinc per adjections genitivos
possessiva declarantur. Tuum, hominis simplicis, rectus vidimus Cic.
pilpp. 2. Id. ad Brut vestris paucorum landibus Respondebo. Et
flesti et nostros vidistit flentis. cellos. Quorritur cur non utantur
propeisene genitivis mei tui, loco adjectivonum meus tuu. Grammatici
hanc formant regulam: pronominu substantive usurpata adjicountur
in genitivo verbalibus, atque iisquae animi affectum aut facultatem
significant; prossessiva vero scuadjectiva, iisdem possive
smntis viu amor mei,ide id est quo alter mepu sequitur jamor
meus id est quo ego alterum prosequor. Notant vero etram active sumtis
substantiors posse ssiva seu adjectiva jungui Invidia mea, (aic. 1. Catul
id es aliorum erga me, odio tuo id est tui. mea causa, id est laer
interdum concurrunt observata distinctione restulae. Quata est
nuhi oesperventer memoria nostri tua, quod arguit regutanter abservandum
quod pammatici trudunt. Metus tui, ei dete. Fastidium magis cur
genitiuo, quia fastidie, verbum, fastidit mei siolestas facultas capia
eodem modo constuduntur, nam idem sonificant. ut copia sui facere, potestatem
pars genitivo cum est pars possidentise. parte tamen meliore mei
Contra fundus est pars mea non mei. Hinc generaliter dico, quando
costerentia alicuius vocis seu verbalis seu denotantis affectum et facultatem
sumitur ab objecto sregularater adhiberi genitivos mei, tus sui
sum accusatious objecti verbis junctus egnlariter mutatur in genitivum
si sungatur nomini verbali ut supra diximus. Sed quia nomina
affectumm differentiam ab objectis adjective figuratis habere
possunt vog. adium, siceronip vatinianum hincven unirum
quantoque dici invidia tua, odium tum pro tui. Haec autem
ina causa, tua quatia ado erbiorum vim haebene R elabuiom
pronomenlem duo genera faciunt substantiam epcaesentantia quiquae
quod is ea id accedentalia Talis tantus. substantialia cum antecedente
substantivo genere et mumelo convenire necesse est, non casu, quia
sis sequent. nomini verbo aut praepositioni respondet? quiec repraesenta
adjectioum prondentis substantivi, ser hoc enim tota ratio etim Adjectivi
consequitur a. ipsum substantivum praecedens aeque erimest,ac si ipsurm
repetatur ut locus est quem Clocum) siu racusas vocant. Nota si anteredens
et consequens sint diversorum generum, relativum ratione geners, etiam
sequenti respondet saxum autiquum ingens campo qui forte fa jacebat
simes agro positus. Relativum ad verbum vel grationem totam relatum
acutio genere ponitur. In tempore veni, quod rerum amnium est primum.
quando relatibur, qui anteredenti substa ntrvo proponitur venuste eur
eo crhaeret, eodem genere numero et easu, nisi aliae regulae imprecicuit
quem nobis dessti hunnchum, quas turbas dedit. Quamquisque novit artem
in hac se exerceat. Relativa accidentalia, genus numerum persenum casu
mutuantar substantivis quibus cohaerent. Quile significat duo habere
unum subtantia qualifisic quod duo habere unam scubistaa et
ud u esse conjunctio declinabilis. Et sic una fiet regula:
quae unum dicunt vel secundum substantia vec qualitatem vec
qvantitatem particplae ad invicem relatae idem, qui Talis qualis tantus quantus
gengetcasum mutuntur a substantivis quibus proprie  tohaerent
interdum idem
interdum, et. Eadem utilitas
cujusque et universorum. cuquae particulae oratione copulant
cum homine pro idem qui homo
unde quando idem significat quod un
sunt conjunctiones ex definitione. 
conjunctio causalis, conjunctioum asciscit Caetera quoque pronomina conjunctionem
quia jongit un modum adjectio
ordinis naturam induunt. Ego quidem dem) uc vero aberas
Circa recipioea res impedita, sui et sugs.
ecis Regulae reciptae.
punquum jnngitur verbi prima vel secundae personae. deti sibi fui secum
Non obstat licero. priusquam Iu suum sibi venderes ipse possedit
sed suum sibi ibi suntur, pro eo quod maxime proprium est. Reciproco sui
latini primo quando tertia persona inmediate transit
in se ipsam, 2 quando actioprioiis verbi retransit et in bertiam
sibise utuntur
personam verbi prions pro priori obliviscitur sui. posterionis errare
plerae
s ut vens. Ercutua dubicart potest amnon