# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0079
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0079?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 40r, page id 00068647:0079
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 41v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=79
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000079.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vel generalia vel speciatia, nempe
Vocabula sunt Voces aut particulae ontinae
voces constituunt materiata, particulae formam oritionis. Hinc voces
Voces  appello quae per ominem rerum varietatem ducuntur, ita habemus
infinita sinst nomina infinita verta, infinita ad verbiaque imo tot quot notiones. Ita habemus
nomen risus, verbum rideo, ad verbium ridicule; sed neque pronomen
neque praepositionem neque conjunctionem Eittemus quam cijus notio
ingrediatur; itam nomen verbum ad verbium appello voces
at praepositionem, conjunctionem et pronomer purticulas. Voces
ad specialia descendunt; particulae sunt generales. Voces pertinent
ad dictionarium, particulae ad Grammaticam. Ad particueas
refero affixas, postfixas seu terminationes, omnesque adeo flexiones
aut variationes vocis. Ubi tamen notandum esse quaedam adverbia
u
generalia quae debent referri inter particular, ut quomodo, tanquam
pr Interjectiones malim referre ad voces
particulae sunt quam ad particulas, possunt enim esse infinitae,
nunc, ibi.
et significant integias sententias, nat enge id est benefecisti.
an id est dolet mihi. Et quemadmodum in characteres inventi
sunt a tachygaphis quae significant integras voces imo senten
tias, ita nihil refer impedit minnumeras excogitari interjectiones
itas apud pisanum illud Adio banno interjectio est: quia tamen
d
us
puncae sunt interjectiones, hinc in Grammatica enumerari, et ad
particulas referri solent.
Topula est particula inecessaria in oratione, ubi ubest verbum, sed
eus
 siverbum absit abesse potest, quoniam in eolatet. Nam amo
significat sum amans. verbum ergo est nomen quod copulam includit
Adverbia sunt ad veata ut adjectiva sunt ad substantiva
2
facit etiam
ita: annicus sincerus, amais sincere
Copula sen icludis tempus aoliquod, ut (omnis propositio
seu enuntiatio hinc est cur verta srammatori esse dicant boces
tempus connotantes.  causa autemur omnis enuntiatio
sig connotet tempus haec est quod eadem enuntiatio potest ess,
l
vera et falsa diverse tempore reliquis omnibus manentibus; quod
ad
est esse, necessarias propositiones, sed has dijudicare non solent
aliguas
quidem constlat.
Grammatici, _utile tamen videtur excogitare tempus quoddam
Aoristum, quod adhibeatur in orationibus perpetuis propositionibus
ut Triangulum est hilatorum, nutile: erit adhiberi tempus quod
semper
qutia
significet perpetuitatem, seu Triangulum et fuisse et esse et futurum
esse tilaterum, vel potius tum et si nullum nunc existeret trian
gutum attamen si quando existet; trilaterum oreaut extisit
Fortesse proderit in enuntiationibus
trilaterum fore vel fuisse
copulis et verbis, loci quo
rationem aliquam habere ad imitationem
pronomen est vocabulum vicacium, refeens quod alterius praecedentis
temporis.
aut sequentus loco adhibetur. ubi fieri potest quim etsi un id non sequatur
nec praecedat, sia tamen sequi aut praecedere debeat, sufficit ad usum pro-
nominist idem est si loco ipsius vocabuli enuntiatio, t praecedat
vel sequatur, vel etiam comitetur rei ipsius demonstratio. Ut si
cum rogo quis fecerit
dicam: hic secit ostendendo hominem.
pronomen quis vicarium est vocabu nominis secuturi, uin ser
poerbia
proverbia ut sic, aliter; quae proverbia
neumpe in responsione.
sunt communiter particulae adverbiales; et manifestum est: sic, aliter
tla sic aliter
eodem modo referri ad verbum, cum suo ad verbio seu adjectivo verbali ut, idem
e du s in mono
alter referuntur ad
(imo et verba
impiliaria spa
ticulas
t