# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0084
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0084?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 42v, page id 00068647:0084
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 43r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=84
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000084.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Unusquisque et quisquis ita differunt: Quisquis est civis
debet adesse et unusquisque civis debet adesse, itaque unusquisque
idem est quod omnis; omnis uti omnis idem est quod quisquip
idem est quod omnis qui, ita omnis idem quod quisquis  t
Hiceequisi aste Quod Unde quis quis qu est civis debet adesse
idem est dicere quod: quisquis est qui est civis debet adesse
omnis
c
qui.
quisquis
quemadmodum idem est ille qui est civit, et ille qui est ille qui est civis
In quo Ravius mysterium quaerebat, quicunque est ille qui est
nam loco hujus omnis homo, est animal amabat dicere
quicunque est ille qui est homo, is est ille qui est animal. Ita
Et scholastici, quoque discrimen faciunt inter haec duo, esse hominem
am
et esse illum qui est homo. Ita, in Trinitate differunt haec duo
esse Deum patiem, et esse illum qui est Deus puter. Nam deus
filius est non est Deus pater,, et tamen est ille ipse qui est dEus
pater nempe unus deus altissimus. Sed cum hoc sit proter ordinem
naturae, in oqcommuni termone rationem ejus habere non oportes
quasi substantibo
Omni, pronomini respondet adjectivum, adverbium lici temporis
modi. ita pronomini hic respondet hujus (ut ego habet meus)
hic nunc, hoc modo seu sic. Et ita pro no mini tu quoque
deberet respondere ut respondet adjectivum tuus, ita deberet
respondere tuic, tuunc id est in tuo loco, tuunc id est in tuo
tempore, R tuiter id est tuo modo.
vulus
tenus. Ubique semper
omnimodo
interjectiones sunt residuum illius se loquendi rationis quam solae
habent solam habent, bestiae, seu est modus loquendi bestialis, unde signifi
affectum aliquem etiam in bestias cadentem. possunt tamen latius
extendi et ad horum interjectionum bestialium imitationem
fingi interjectiones humanae, quae aliquid designare possunt quod
in bestias non cadit. ut hageccid; sunt interjectiones quaedam
quae consistunt in tono musico, ut nu
inu
esattentionem quandam, et simul expectationem exitu, et
nonnihis minarum designat. Potest id fieri etiam sine ulla
litera clauso ore simplici tono.
Ad Huc referri possunt
etiam gestus nutusque, velut interjectiones mutae. Suspiria etim
sunt interjectiones quaedam. deignantes considerationem miseriai
nostrae; unde etiam cit
gaudiis, quasi, subrepente cogitatione, quod gandia haec non sint futura
dinturna sed mox finienda. Et quo major eritvoluptas, eo
facilior suspirandi in ea occasione promli facilius sussiria ducemus
major erit ratio suspirandi
interjectiones usitatae aut expri munt nostra judicia nostrosque
affectu; aut pos a tendunt ad aliena, scilicet auditorum
ita habemus adra admirationis et contemtus affirmationis negationis
erjectio
dubitationis approbationis, resectionis, suspensionis animi, quibus respondent
adverbia admicandi affirmandi negandi du
a aversiit
habemus et interjectiones
gandii tristitiae; amoris odii; metus, speis aliorumque adeo affectuum
videntur omnes affectus esse judicia quaedam. Habemus interiectiones
unde patet
vibus aliorim attentionem excitamus; silentium imponimus
non tantum ad pass affectus aliorum tendere
n
interpestiones.) Huc pertine
Vae, quod est Minantis simul et compatientis
minantis nomine dei, compatientis nomine suo.