# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0094
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0094?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 47v, page id 00068647:0094
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=94
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000094.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

calidus laquens
Tempora: Fui sum ero clidus: calui, saleo calebo.
calidus laguens
Quod coincidit cum hoc. fui sum ero is qui est calidus. Sere
locutus
variare licabit, si pam dicas: Fui sum ero et qui fuit aid
is qui fuit eat
seu is qui fuit ploquerst
inquicatu haec  in tunc fui
du significat tantum
vens
coquenis seue sum locu
longinquam magis praeteritum. sum is qui fuit calidusidem
loquens
significat qui fuit lofocidus. Ero e qui fuit calidus potest intellio
de tempore tam praeterito quam praesenti et futuro, sed
maxime de praesenti intelligetur aut mox futuro, aut
saltem prope praeterito vivino.
e
Fui sum ero ist qui
Fuisum ero locuturus fui locuturus rigorosei loquendo
intelligi potest de praeterito praesenti aut futuro sermone
ut ero locutus, sed solet taemen adhiberi cum fructum, cum
ut significet non mefuisse luantum sed aut  revera
futurum fuisse ut loquerer. sed futurum locuturue
signi ficat e non semper eum quia loquetur. sed eum
qui in eo est ut locquatur, seu qui lequetur si pihil
impediat. Et eo sensu fui locuturus novum aliquid signis
sed hoin qrammatica philosophica utile erit ditingui
haec duo futura. loquar et loculurus sum. itaque loquam
significat alquando venum erit ahaec propositio: ego loqua
sed locutum significat voluntatem vel conaitum
loquendi vel seenturam loquelam si int impediat quae
dispositiones habent suos gradus.
ita et praetentum aliquod
esse deberet quod sii respo differret a communi ut
locuturus sum a loquar
Ut si locutus sum significaret
C
non: dixivel ut dic ita dicam loquivi, sed sumis qui
deber dixisse, seu quem sequeretur dixisse, si nihil obstaret
dixeram, id est fui is qui dixit fui locutus. at eram
loctu Sum locutus fui locutus eram locutus tria sunt
in usu communi distincta perfecta. sum locutus, nam locutus
fui, vidatur fuisse recup ducere significare, suit tempus
quo dixi sum locutus. Nam sum locutus dici solet solum de
vicinis. Locutus eram adhuc designat remotius. Nam
fui et eram differunt. Videtur eram dicere:
fui is qui fuit.
erat signi ficabet,
Unde eram is qui fuit vel fui is qui
fui is qui fuit is qui fuit; quae etsi
tantologia videntur tamen in linquis inbitutasunt
ad designandos gradus temporum. supra moini Gallos
habere: J’ay parle
je parlay et je parlois. J’ayparte
sum locutus
is habe grrrdet de vicino ud modum praetento
vel sermorcem ad huc haberem praesentem.
Quaso dictum
il e parlay
quasi doquivi seu dixi de magis longinquo. Et si latini verbum edix
de propinqua adhibeent jum quis finit ovationem, videtur tamen
reroera signi fivare per se satis remblum, et digi in fine orationis
le parlois adhiberi
significare hunc dixiu suppresso nunc
tolet, loquebar, ad hiberi solet quando praeteritum absolutum
Loquebar cum Titio, quando cajus ad me venit
lavois parle dixeram. Locutus eram cum Titio quando
sequitur:
cajus ad inc veuit, unde patet imperfecti notio; unde posset
aquebar appellari vlu quam praeseritum im perfectum, et
dixeram plus quam praeseritium perfectum. Est rergo dicebam
in
diceba
atenti pls quam perfecti. Et ideo est perfectius communi
imperfectum n
v denvationes