# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0123
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0123?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 62r, page id 00068647:0123
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 61v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Tandem demum, denique quod superest, quod reliquum est
perinde reflexivae sunt, ac principio, porro. Quaenum
contibulae primo, secundo tertio, eci ultimo, quae initium,
conlinuationem, finem significant. Reflecti enim animum jubent
ad dicendi ordinem.
Ecce forte ad intersectiones referri posset ut Euge Age.
idem est quod  158, vide, siose, voyes, voy. Aomonitio, ut
animus advertatur ad observandum aliquid singulare 
Erpo  igitur. Nota coenillationis
Et quidem quemodm cum dico petres ceser Dives est
ergo sapiens est, ergo felix est non hoc tantum volvisase
si g sapiens est nex ergo felix est civitas. non tantum dico
si sapiens est Rex sequitur quod felix est civitas sed etiam
affirmo sapientem regem et civitatem felicem esse, ac proinde
totrs syllogisuus hypotheticus in his absolvitur Ut proinde revera
nullum hic sit Enthymema, neque suppressio, seu defectus propositionis
E interdum subjicitur interrogationibus, quid ergo est.
sed tantum involutio
qu’est  donc. Germani substituunt nam, quiduam est ras ist es denn
Alio sensu Germanit Galli  substituunt in interrogando c donc
illi denn qu’est ce donc?au Was ist et denu 
sed hoc tantum particulae istae significant sciendi festinationem
in empressement. Quasi dicerem quid est quaeso.
Inquam est reassumtro sermonis post ambages. Cum
 nihil sit felicius sapiente, praedenter quod ex immatlte
eo constat, quod providentia est Omnipotentis substantiae
quae omnia gubernat, et quod animae rationis compotes dissoluto
corpore perre non possunt, et; cam inquam nihil sapiente felicius
sit consequens est tum justitiam non esse stultitiam. Ita
ut inquam idem sit, quod: quemadmodum jam dipi
inquam
itae
i itae t; quemadmodum, ita
Ut johannes est
verbi gratra: ita est, ut dixi, seu sic est
doctus, ita petrus est prudens. Significat convenientiam duaeum assertionum
itaque etiam inverti potest, dicique: ut petrus est prudens ita johannes
est doctus. il vemita Johanve dici et potest ita ) hon ne
uti petrus est pradens. Est haec notu cuenientiae interdum  anim adversionis sive notabilitatis
causa adhibetur ob notabilitatem, ut in hoc exemplo. Interdum vero
necessara  ples habet necessitat magis necessaria quando scilicet
servit ad supplendum aliquid in una assertione ex altera.
ato ut gubernatoris scientia navem conserbat
quali
ita et
in civitate evenit id est quod dico: guberna  hassertio haec:
guberrialoris serentia navem conservat, est similis quatenus.
est ossertio talis qualis est assertio aliqua quatemus notio
enantiata est civitas, quae est totum quatenus civitatis notio est pars.
Alio sensu Ut vel item ita ut sic ut adhibentur, ipso
ocum ut significat non velut, sed dass, et asciscrt conjunctioum
ita est potens ut sit formidabilis, hoc est, quia est potens ex talis
aeteroquin volo ut sis pius, et video quod es, pins, differunta
nitre esse pium
du
est formidabilis
ut intellectus et volgutas et priore casu non dicitur
mnino asser
caleor tamen interdum ut involvere assertionem
quod non involvere, ut si dicam: faci ut feci ut sit pius.
posteriore duitur
suqi d es docts dicitur, quod petius est doctus
Re tamen recte expensa, priore casu oritur assertio ex eo quod veritatem assertionis
inclydit additum feci: posteriore casu a ati non abest omnino assertio
sed prutius ticet tantum relative a Decon cum plena aesprobatione
velut
alts
Quod