# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0124
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0124?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 62v, page id 00068647:0124
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 61r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=124
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000124.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Resolutio tatis est: volo ut sis pisdes Ego sum volens qualemis
volitum est hoc: tu es pius. Vel adhibita definitione voluntatis;
Quia ego conor quatenus cogitoquido essi tu es paus, At
feci fetio ut sis pius st significat, quia ego egi tu es pilis
Scro quod tu es pius, audio quod dutu es pius, ssutrm
su addi potest: silo verum esse quod tu es pras, audio verum
esse quod tu es pius. Caeterum ipsum quod hoc sensu usurpatum
Soretur esse ex numero earum conjunctionum quae mea
seutentia polerunt retinem quibusaequin ollent signa poterunt
in nes characteristica retineri quae sine ulteriore resolutio
possunt retineri.
Et est etiam particula qu qua car no
puto) careri non potest. Titius et cajus adsunt: possum
on
LQuidem resolvere in duas propositiones: Titius adesi, cajus adest
sed compendia enuntiandi non sunt negligenda. Conjungit
etiam integios propositiones vel etiam periodos. Ut: omnes
homines debent quaerere felicitatem, et omnes saprentes
debent adjuvare alios in quaerenda felicitate.
Nam et quia  sibi substitur possunt mutatis
mutatis mund mutandis sapees u felicese pii sunt
felices, quia Deus existit. vel: pii sunt felices  nam deus
existit. Hoc saltem interest, quod ex usu laten latini sermonis
quia poni potest sive causalis enuntiatio praeponatur sive
postponatur consequenti; nam vero non habet locum
nisi  post ponatur carsalis, exempli causa possum quidem
dhiere pius est felix quia pius est felix Deus est justus, non
vero nam pius est felix ideo deus est justus quia deus existit, ideo
pius est felix non vero: nam deg existit, ideo prus est felix: sed
fmisso ideo dicendum est: d est justus nam pius est felix
nam deus existit. Si vero praponas causalem simpliciter consequeas
potest poni praefixo: Ergo. ut: Deus existit, ergo pius est felix.
unde patet haec omnia non tam substantia quam usu lingua
Exempligratia etiam instar particulae haberi debet: aliquis homo
et Telix, ex gr est beatus, exempli gratia Elias Huic expressioni
differre
3
est conjunctio na accommodandum est signum in characteristica generali
Adeoque et id est, et proinde, seu et igitur in carsellino non reperio.
Hinc, v.g. Hinc factum est, substitui potest, ideo.
Ne ulem est quod ut quod ut non volo jubeo ne
facias id est, ut non facias.
jam vero res verbigratia jam vero res eo rediis
Nun ist es abro un dem,  Gallis or par ep
est maintenant dans un tel Estat. Galli non possunt
pertineat ad conjuntiones addere prais, uti e Germani et latimii abro, et vero.
 Ubi jam videtur significare non praetens qualis
res sit praesenti tempore, forte enim de praeterisis aut futuris
loquimur, sed quid praesentit, no impraesentiaram prioribus
jam excussis de resit  statuendum vel cogitandum
curcum
Sed atqui, nun abr adhiberi slent et Gallicum
er
adhiberi solent in assumtionibus sylligi ouorum. Omnis pius est DEo gratus
Jam, atqui, sed omnis capiens est pius, senomnis autem sapiens est
prus vel Gellis or est il que tout sage est pieux. eu
Germanis, nun abir it dein indre waeriste mansottro funstu
Or Gallicum idem est quodGermanicum nun, latinum, jam
omnis pius est felix, nunc vero accipealia
vel nosersisi est prae  dis magis ad subjectum farens apientem facu
est enim aalli ab italico Rora, id est nunc es hac hora
es majorum.
plaeterea, infuuto
tiont quasi. miss
jam his de quibus
xiga nunc dixi
pur summa est eeiam
conjunctio transitionis
significans quid dicendum
et
prtcedentia
simul spectentur
Videndum an cur
ut quia.