# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0126
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0126?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 63v, page id 00068647:0126
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 64r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=126
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000126.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

itidem.
vicem hoc loco
idem esse puto
quod suppositione
antenune seu Antea id est aute certum aliquod temp se ante vel post
Anteta id est prius quam nunce olim id est ante tempus magnum.
Dudum id est olim et nunc Adhuc id esta
en
quae specialibus
Abhinc quod incipit vel desinit post nunc
sive ansrorsum sive retrorsum,
Abinde, quod incipit vel desinit post
tunc seu post certum aliquod tempus. Ex quo id est immedate posttunc.
seu statim post tunc. Tunc seu certo aliquo  temporis momento.
simul seu eodem tempores momento statim id est sine mora seu tempore
inde. Interim. id est durante aliquo tempores intervallo
Amnis abhinc tot. seu tot annis qui incipiunt  a tunc
seu a tali tempo attunc, seu à tunc. Diu id est tempore magno seu
in tempore cuaguo. Donec. Hocfier donec verint sot illemetus
duraoit donec sol lluceret, tempus hoc est seu usque ad momienlelar
tempus, quo sol illuxit seu toto tempore post quod statim sol illuxiludem
Atiquando id est aliquo tempore. Aliquanto Aliquotres a
aliquando et adhuc aliquando, ec. indefinite. Aliqua BS
id est aliquando et aliquando. Ter id est bis et aliquando s
generaliter. Toties. Saepe seu multoties, seu multis vicibus. sed hoc
colet sumi
ut semel, bis ter quotres tolles etc.
Adverbia igitur diversitatis sic digeri poterunt: Semel. Solim est aliquantum, seu quorum si ad abstracta accedimus, quorum
possunt, rectius referentur ad sequentia Averbia diversitatis
saepe Raro.
deinid
dverbia dioesitatis
quia non tantum
plerumque. Iterum identidem. praeterea. Primo; se altimo
Nlimirum semel idem est in adverbiis
quod unum in nominibus. N Etsi autem dicam semel risit, non
t secundo tertio. etc.
tamen possum dicere unum fuit ridens unus. Sed fuit risio una unde
msus obstractorum utilitas quaedam apparet. Nescio
autem anphose t an prosit  ut hic et nunc exponimus hoc
loco  hoc tempore, possimus semel exponere una vice. At 
facilius per nomen exponi potest, solum solum quoque non potest
commode sine abstracto exponi amat solum, non significat amat
tronibus quarum subjectum est Pamphilus, praedicatum id quod
agit pamphilus hoc sum est haec sola est vera. Nam gilusantt.
pluries
seu aliquoties, id est aliquot vicibus Toties ad est Tot vicibus.
saepe multis vicibus Raro paucis. plerumque plerisque
vicibus, id est omnibus praeter paucas. Unde tamen vide retur
sequi plerumque et saepe esse idem. Irqu plerumque idem
videtur esse quod saepissime. Et Est autem saepissime omnes
identidem seu
omnibus vicibus praeter paucissimas.
subinde, s est aliquoties per intervalla quae
intervalla Temporis loci, vel alterius interstitii sumantur
quanquam resebee considerata, attentius videtur reduci
omnem vicem posse reduci ad tempus. quatenus nam
 in loco spectari potest tempus locum consideratione
praeterea Alia vices quam de qua
id est His missis. de quibus diximus. seu si ea
mittamus de quibus nunc diximus. Unde videtur praeterea potius
et dummodo, a sic
esse conjunctio, quemadmodum
jam et nunc et tandem, interdum conjunctionum potius
Mutuo
quam adverbiorum vices obema obeunt.
seu reciproce id est ita ut in pro duobus in una qu propositione
ntant natuo. Id est paulus am al petrum, et contra
solus, sed amor est solus in eo. Nis. reflectamur in propositiones
nempe set pamphilus solum aurat. Id est ex propo enuntia
adves adverbia diversitatis, Iterum id est secundum semel. seu secunda vice.
etiam de, tempore
qmster
seu post nunc posshaeid est post munc. Nuper aute tempus breve
Mox post tempus breve.
ca
percurrentis.
es
seu imposterum
ileraque (exceptis paucis
 mutuo) possent resem
ad adverbia temporis,
quia in omnibus supposi
tionibus etiam tempus
quo fiunt spectari
potest