# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0129
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0129?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 65r, page id 00068647:0129
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 66v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=129
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000129.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1. Joh. de R aei philoso  olum Lerdensis ordinarm num
Amstelae damensis strimaius cogitata de interprettione, quibus
Natura sermonis humari et illius rectus resus, tum da communi
vita x disi plnis ad usum spectantibus tum in Gilosollia, ab hujus
seculi eriore vendicantur et confusione vindicantur. Himstelaerdam
apud Aenricum Wd etstenium 1492. 40.
Maggi 668.
Non satis viri ciensilium prerasrio Hunc errorem
ait maxime a 20 annis invaluisse, et Cartesians maxime trobuere
videtur,  nec putat philosophica adhibenda ad usus humanis, quod ibi sermo
sit popularis. sed mihi videtur in ipso populari semone haberdis certas
notiones, neque ipse abunit
homines
Grammaltea est ais loquendi pure shetorica
lapte ad movendum. Dialecta ai loquendi ad intelligendum. quarta est
seu per bolem articulatam.
consiferatio termornis secundum intellectum non communem cum spectatur veritas
non docere Logicam quae ipsa sit recum veritas extra sermonem et cogntationem, vulqu
birim conres ponceptus esse verbis accommodatos, et homines magis verba quam
ds in animo habere ( non vedeo cur non rogica Analysin tractet recepsi sermonis, ita
enim pervenet ad veritatem rerum itsx cum veroa vulgacia aequivoca sunt oc ipsum
ostendet) Quarta tunctatio omissa ab Aristorele sibro de interprelatione
se Caepe verba prius quam res novimus. In Mathesi pura nomina foncti. secum
rerum veritatem, quod secus in philosaesia scholarum extendere tamen silosodos fehola
communem sensum paulo latius, proconceptasque notiones dicatane applicare pluribus
(+ ut qui ex similibus legibus casus in definitos resolvunt potius quam ex natura justitiaeis
Haec vera esse in Melasosica Ethica potitica Pysica vulgi. atque adeo  in recepta
Cheologia junispindentiat Medicana, ubi esilosolhos nimics sub kertatibus omnia rurbent
potius quam explicent Et esse in eorum sermorte co apasiorem qui non est in sermore
plulosophia veadetat quae res secundim intellectum, et venbite
fractat aecarati debet deb docere sampeuissimat mne summa genera rerm,
tum ei modum screndi. Hanc esse Mrrimani Alolo eiam seu Mecueysicamtan
vulgit
vocal protonreficama) vulgaris seu Aristitelica sumens, quasque
nihil in intellecta ante seusum, a sirgularbus seu sensibilibus incipit, vera contra
Quod jumpius 
ralectica ut plato accepit, cum valt eam explicais
veia debe substantiam rerm explicaremen
potest et Logica ecepese dia seu
ogier
Hanc
umbras, quae Aristoteles vocat accidentia. Saptine ad me seu sum 1)
plati 30 unno demum affugi voluit, cum vutgansmenta juncta Grammalica
eo ajator av7o
et Pheloricae a puens discatur
commums tamen sensus X cerum mellectus
ermo est vex arculata animisensum vel conceptum exinstituti signficans
forte convenit in aliquibus
Ratiis sive cogratio postra videtur tantum quidam sermo internus esse Aojos Er sia
DC20) ut logici loquantur, nec unquam forte de e et sensu sine voce cogitamus
caepe novitus voces anteres. p aesertim pueri in scholis, qui ante resmonina supponunt
et valde multas voces addiscunt, quarum intellectum vel nunquam admodum vel
admodum confuse consequuntur. Quod sic non faciunt alii homines, qui prius res quam
nomna cognoscunt, quorum hinc ingenium magis aptum esse solet ad veram scientiam
Astempe sustoteles de Noe. El. c. 5. cum non liceat resipsas per se in dff disserent
passionum notae risus ut risus fletus, ltamor gemitus vultus oculi motus
afferre, nominitus tanquam notis utimm vice recum
pattent naturales, jnctus a natura cum affectu aliquo ac sape experimum inviti Etsi
sed Gestus quibus antus confinentur sunt magis a voluntat e etsi
naturalem quandam habeant cum signrficato connexonem, in his facilior
fictio quia voluntatem magis quam naturam in pte habemus. Saepe tamen
arte fingi possint
diuturna consucturine gestus vertuntur in naturam, quo casu conditio rem mutaul
cum sonus campanae redecam concio–
nem, hedera suspensa venum vendabite significat hoc signum magis est erbi-
et fiunt notae passionum
Solae idea sunl rerum signa vere naturalia
et sunt signaformatia, cum alia sint signa materialia seu instrument alia
ubi idea ovel conceptus unius rei facit ut nobis in mentem veniat conceptius
rarium
ote one e locus formarum corjos hjdcdo ut veteres
es aristoteles dixit animam sentiendo fieri omnia