# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0132
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0132?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 66v, page id 00068647:0132
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 65r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=132
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000132.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
# Lines: 89 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et orgonorum
Causa linquarum diversaum diversitas humorum spirifucem quae facit
etiam ut diversorum animatium differant soni, in avibus cantus in equis hinnitus
praecedum sonosfectus et hos sensus externi ex quibus factus est
in intantibus vagitus
ipsorum intestinorum seu viscerum, Fames e sitis aliquid de natura doloris
participant in srereseositi dellicatio Bomechi, in siti oris siceitas. Magis
praeter sensum est assensus quo sic ferim
ad affirmandum, ut in faue ad cibum, quasi diceres ad sensuem accederatrum actum
tamen in his spectatur appefitus
omnes alii sensas sui in ceretro vestrgium relinquunt, unde imaginabio et memoria
suntque tam sepsus quam assensus. Insomnium visum in somno  f
et secundum seusum viventibus in quibus fortis imaginatio debilis intellectus
ut in pueris, mulieribus barbaris idiotis, etam vigtantibus quasi somnia accidunt
Admiratio affectus proxime accedens ad sensum, estque jucunda occunatio
anim e attenta consideratio, quam primum novus hinc rarus in eo sensus facit
(+ non sati sufficit novitas
jomnia, ut terriulamenta videre vedeantur
cum nam et corpus inopinato vehementius afficitur
vel raritas, opus est vi, ut insignis sequatur mutatio.
stupor est admiratio adeo veremens ut etiam externa  sentiendi et
movendi organa sistantur. Admiratio t non tam inteo posita est, ut faciat
im
e
povum actum, sed ut eum qui fit confiruet ejusque vestigium relinqual
valde est utilis ad viscendum odmiratio magis in ceretro
nagis in conde et motibus vitalibus
sta
Jeorum causa magis qu est bonum, quam novum. Malut Amor est affectus
a
 et motibus animalibus, caeter
malum
unionis odium separationis. Cupiditas prosecutionis, fura aversionis. Ex
dono quod non quaerimuss sed possidemus voluptalem ex malo dolorem peccipimus
Amor a cu ditas  Voluptas magis impellant ad commum eandum seala
qui non bene apdiunt, non vene siquuntur Organe dennexa.
andit alterus vocem componit se ad loquendum
Libido est caca quaedam voluntas
Qui
voces ex institato esse dicimus, quia causa nota non est
elamoris, facta artificialia, ut ovx articulata +)
aliqua olim fuerit.
etsi forte
(+ ex naturalibus signis. ut stridoris, sibili
joces quaedam tantum sunt notae passionum in anima, non simul
pars specialis
ut 8, heu, hei, phy ah, vat et similes; quae
unt sententiam sine adjamento alterius
Voces
vocis. suntue partes orationis, primi ordinis, magis quam aliae a natura.
qua
lium extra animam,
Grammaticis intersectiones, abse
sunt tam  exinstituro, et variant populis ut euege, papae, utinam e
Cum. Heu dicimus significamus passionem in hobis esse cum dolorem,
eos in nobis ided ese indicamus
Afectus quasi intem rumpit orationem
ecun non
aut iram, art alios affectus, nominatm
ut interrectiones, et hinc nomen notavitus priscianus sic interpositam
vocem aliquando interjective proferri; ut in virgilio: navibus infandum
porro
ginis exdi
ed tantum nos de ea cogitate
amissis unios ob irum et simile aliquid notavit donatus.
explicant per secundas, ut cum dicunt. Eteu esse dolentis pnus fastidientis
nec tamen facile est notis secundi ordinis exprimere omnia quae indicant
notae ordinis primi, ut multa sunt in sono et gestibus quae non possumus
exprimere verbis, ita malta in mente quae non possumus exprimere sonis; et multa
duus in rebus quae non consequimur mente. Hinc non aeque movent scripta, ac
nonuntiata, facilius qorationes quam Comvediae seimone repraesensattur
saiae tamen varietas et in notis secundi ordinis ob mulsiplices consideratione
intellectus. pleraeque etiam passiones animi non significantur prosiia
stunt vocem, quordam magis ad animus
voces autem secuordinis ad summa generarevocantur
sa
priri ordens boce multae perr
eaum
epus primum et effectuum ex quibus amor adium cupiditas, fuga voluptas
laesitia trisitotor simpliciores; spes metus, desperatio audaciaira, indignatio misericordia inoidia
refeiantur
magis compositae secundem genus est naturalis appetitus, ut famissitis.
tertium genus in toto corpore, ut dotor voluptas (tam (aesitia et tristitia magis in corde
2
coloreti frem
Affectus interdum quo nota
passione quaedam voces
ignem, non
oces certi