# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0148
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068647:0148?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3
# Folio 74v, page id 00068647:0148
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 73r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068647&page=148
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068647/jpgs/default/00000148.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine
# Lines: 88 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ariam si sit substantion. s’unificat locum ut armarium in quo
orma, vivarium in quo viventia serbantur. Palmavim, in quo palma est  ita
eta
Etiam brum est loci ut candelabrum
uret est contiarum ex albo etum
ab Albus tit albedo quod est abstractium, et albugo ve aliumen quod est concresum
septenus unus ex septem.
Osus, ut lapidosus, labidibus ubundatis. Ilum
non estemper est diminutivum, ut oraculum, crepitaculum Ax edo edam
oigilo vigilax apud Ausonium. penetrabile telum propenetiativo, intiaque 
net male reprehendunt aliqui Boettium quod VElasikor tanstulit esibile
audibundus id est ludendo occupatus
pucundus: putum ut bilis as saepe
activum, ita ivis saepe passivum, ut sativus, quod seritur, adoptious quiadopitatur
ib. 3. Anulogiae relibum ealigio nota rei cum tempore sed hoc inquit bossius papticipio
etam cglenit, addi debebat sine casu. Regre tamen notat Vossius essenllam
verbi in eo consistere, ut agere pati vel esse signficet
planto: conditio poenitet me. Terentio Hoc
pudent. Alii dit pudor pudet. Mihi videtur ut nunc in usu sunt involvere
Iurpersonalia ut poenilet me
in se personam: statur id est est qui stat seu est a quo statur. Aemelis potatur,
id est potio fit statur id est statio fit. Itaque pleonasum est; statur statio.
padet me, id est pudor habet me. Nisi malis, pudet ne e ut placet me
icilicet me talem esse. Est au scite et ut dicimus placet arridat, convenit
scili hoc. ita et pudet, poenitet. possis subtintelligere: hoc. forte taaem
nec  necessaria est ista istr subintellectro. Placet te id facere, hoc est
placitum est, glatum est de hoc facere,
quem admodum si et ex
verum est contrahendo faceremus verbum impersonile: veret vel constat.
Est tamen difficultas, ut
si dicam cum dicit cicero quos non est veritum facere; utinescio
pro quo dicimus constat, vel simile quid
an liceat ommode explicare: quod facere non est res verita. ita enfm
non exarimitur quibus a quibus sit veritum. itaque poenitee me cum dico
idem est ac pudore afficit me. Itaque poenitet
indet erunt hic verba activa. nisi intelligas forte, ut albus dentes
hoc est quaad dentes itamue pudet me, erit quasi pudor est quo te hoc facere
audet mepotritet me,
pudet me, hoc est X te hoc facere cum poodore qunctum est quoad
pat Eo inclinat vossius ut statuat nulla esse neutrum, nisi porte
deax vir significant, ut sum. Num sto sedeo, subint tolcite subin
telligi sto stationem, sed eo sedem verum non video cur ex verbo sum
cum aliquo statu, non possit vrbi fieri neulpum, ut sum ese erectus,
sit casus quot efficia etiam tot modi erunt quot officia, habebio
hoc esses uno verbo sto.
si tot modi casus
Modus indications facio; feci faciam
Conjunctious  facio, feci, faciebam, gaciam. Conjunctivus,  faciam
ergo e in latinis optativum.
fecerim, facerem, factums fecero. In indicativo e affirmatur vel negatur
conjunctivo, non aeque. ut placet quod ades, volo ut adsis. Imperativus est
contractum ex indi conjunctivo e imperatu et it verbi, dea sici, et indicatuur
perbi volendi. Fac, id est volo ut facias nunc statim, ia ut nihil aliud
amulius tibi sirea mentem meam sit expectandum; est itaque ultima volun-
talis declaratio: verum est
ita me venire verum
finitim abi abstrnctus est  a caeteris modis.
 unde sit: ego venio; volo, si facta
 Aasum, assero, si venias.
quanquam apud catinos etiam si ascsert indicativuum. si venis, si venies,
livigs: perdomandum
Volo facio se venire, id est ut venias.
Gerundra a gerundo seu coiendo
sive agendo sunt enim praesentium auti futurorum, supina a quiete
habebit
sunt enim praeteritorum, qui omnia scilidet  expraeteritis partici
feroces animos, esse
ut gerundia ex Huturis. Hoc vossio benc hotatum
Gaciebm refert vossius ad tempora infecta: cum mihi ipso praeterito magis
Minil ita videtm resolvendunie.
Faciebam id est fui faciens; scilicet dodum.
e
piis
od
cena, Cum cenavem
infinilivus mihi videtur quo dammi
praeterilum esse videatur
dui facturus. feceram id est sui is qui fecit.
simplicia: feci, facio, faciam.
esse defectivus nam, ut ex auidi t amavi amavisse, cucur non ex
vetus impetrassere pero
est cum ero is qui cenavit
umabam amabasse, si quid tale quid in usu esset
impetraturum leries ut sint primitiva vel derivata. Derivata varia
ut d  seo endinatva. fequm to frequentativa Quaedam in so deside
e minui, ut albico, caudico. Ee urio
m est adsetiu ale seu auxiliare itaque puto ut prius
estrmaus aere