# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068648:0025 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068648:0025?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 4 # Folio 13r, page id 00068648:0025 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068648&page=25 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068648/jpgs/default/00000025.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vet Aliquid est cui compelit terua Ens terminus positivus, ut A, B, C. si scilicet in explicatione non sit resolvendque in mere privativum. Adhibeo autem hoc Terminos loncretos Nihil est ieterminus mere negativas, nempe si non est A, nec est B, nec C, nec D, tertuibu Nedie esse et ita porro, ita ut nullus reperiatur terminus positivus qui ejus sit praedicatum, tunc N dietur esse Nihil. Itaque Axioma illud vulgare Non entis nulla sunt attributa, continet ipsius Nihili seu non Entis de- finitionem. Terminus totam subject nalura exprimens s substantia est Eus completu, seu re ex quo fluunt omnia praedicata ejusdem subjecti. Ut si dicam at DEus, vel omnipotens substantia est cui comperit terminus completus edietur, , e Terminum autem completum voco ex quo demonstrari possunt omna praedicata ejusdem subjecti, seu qui totam subjecti naturam exhaurit sic poeta non est terminus Terminus completus est, ex quo omnia praedicata ejusdem subjecti demonstrari possunt, seu quis totam subjecti naturam exprimit indem somiti terminus substantivus est qui completum terminum continet, ita A ex d seu subjectum simul involvit, ut rex, id est subjectum reguans Adjectivus autem non involvit ut reguans. ita differunt capito et animat magni capitis. Hoc discrimen in linqua rationali potest omitti eu rei proprium est, quida possis um, non id quod Logici proprium vocanit, (quod soli, vel etiam omni competit) sed quo cujus non opus est quaeri rationem cur rei tribuatur, Etuma enim ad Historiam potius linguarum pertinent quam ade philosophiam. Ita Petrus, Johannes, imo et Homo, Equus, sunt propria reum vocabula; ea vero quae probanda sunt dici possunt Attributa, possis dicere appellativa, quibus nempe designantur attributa. Si quis tamen cum Grammaticis vcabula propria nomina intelligat, quae solis singularibus competunt, per me licet. Appellativa autem rursus vel necessaria vel accidentalia sunt. Sed haec Terminorum potius quam rerum vorabulo sunt, et obiter tantam allata si A sit B et B sit terminus completus erit A substantia singularis, seu subjectum certum quam vulgo individuum vocant soia enim substantia singilaris completum habet conceptum Non omnis Terminus substantivus designat substantum singularem, hoc est certam et definitam, etsi semper aliquam substantiam vagam, seu subjectum incertum involvat. sit s praedicatum ipsius A, sit B, et sit aliud jusdem A praedicatum quodcunque C vel D vel E. et quod si jam iltud predicatum quodcunque ipsius A, de eo demonstrari potest per B, tunc B designabit substantiam singularem, seu unicam, ita ut inde colligi possit, si L sit B, et M sit B, Let M esse idem. idem quorum unum in alterius locum substitui potest sulva veritate. seu si A sit B et B sit A, erunt A et B ede eadem si A sit BL et B sit L, sintque A et B idem, erit unum L illias plura alioqui postibile intelligetur Si quid involvat contradictionem, dicitur impossibile. Si contradi- corimmo alicujus involvat contradictionem dicitur esse necessarium; alioqui possibile dicitur contingens intelligetur Ex his intelligitur unum quodque intelligi possibile esse, de qu in cujus analysi usque ad primas notiones nulla oritur contradictio seu impossibilitas, itaque quod rin posid u noctraia certo constat possibile esse; nihil cenm est, unde nc Existens definiri non potest, non magis quam Ens seu pure positivum, ita scilicet ut possit notio aliqua clarior nobis exhiberi sciendum est autem omne possibile extiturum esse si possit sed quia non omnia possibilia existere possunt, aliis alia impedientibus existunt ea quae sunt perfectiora. Itaque quod perfectissimum est, id certo constat ex esse; est autem aliquod perfectissimum , seu Eus summe perfectum est possibile, quia nihil aliud est, quam pure positivum similia sunt, quae discerni non possunt, nisi per applicationem unius ad alterum, vel ad aliquod tertium. Applicari sibi imoicem intelligo, quo sinu ercesiantur. Ita duc crie on cus A, B, C Nitit recA cc B, nec C etc