# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068649:0041 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068649:0041?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5 # Folio 21r, page id 00068649:0041 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068649&page=41 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068649/jpgs/default/00000041.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. conatus seucupiditas res tentio cognitionis genere intelligendi oritur ex secundo non ex primo quicquid mens sub Hecie aternitatis intelligit, id ex eo non intelligit quod corporis praesentem actualem existentiam concipit. sed ex eoque id corporis essentiam concipit sab specie ae,ternitatis. duobus enim movis resut actuales concipiuntur, vel cum reratione ad tempus et locum, vel quatenus eas exnatura divina sequi concipimus. Mens nostra quatenus se et orpus sub aeternitatis specre cognoscit dalenus Dei cognitionem necessario habet, scitus se in Deo esse et per Deum concipi est enim hoc res concipere quatenus per Dei essentiam involbunt existentiam Tertium cognitionis genus pendet a Mente tanquam formali causa quatenus mens ipsa aetema est, nam quatenus eat corporis essentiam sub aetermitatis specie concipit, aetema est, et eatenus per Dei essentiam res concipit Quicquid intelligimus certio cognitionis genere eo derectamur et quidem concomitante idea Dei, tanquam causa intellecdtualis, ideinque aeternus, quanquam hoc loco concipiatur claritatis ausa quasi principium habuerit Drus seipsum amore intellectuali infinito habe amat. gaudect enim infinita perfectione, comitante srentis amor inteclectualis erga Deum, est ipse dei amor, quo Deus scipsum amat, non quat infinitus est sed quatenus per essentiam humanae mentis sub specie aeternitatis consideratam explicari potest. seu mentis erga Deum amor est pars in finiti amoris quo deus scipsum amat Hinc Euqualenus seipsum amat homines amal, adeoque dei anor erga homnes et mentis amor intellectualis ergo deum idem sunt. Et in hoc aeterno erga deum amore et Dei amore erga homines consistit beatitudo seu libertas. Hinc praestat ex singularibus agisere ea a deo pendere, agnoscere intnitive quam ex universalibus ratiocinatioe quo plura mens secumeo et tertio cognitionis genere intelligit, eo minus ab affectibus patitur maten lobiici potest, si anoqe ille aeternus quid opus cum assex sed dicendum est, unccum quidem aetemum esse, sed tunc nisi a me actu eliciatur in corpore, non peetinere ad hoc corpus. distinctaque cognitio major est. itaque ieri potest ut quod (sed quid si obtex simus cum corpore perit, exiguum sit siqui corpus coplurima aptum est maximamentis pars aetema est. Hinc. in fantes conamur ad plura aptos reddere quores agit, et minus patitur eo est perfectior. pars mentis quae post mortem remanet quantula cunque sit, perfectur est reliqua quamvis nesciremus mentem nostram aeternam in Deo necessario datur idea, quae hujus et illiushumn esse, pietatem tamen et religionem, et quaecunque ad fortitutinem et generositatem referuntur, haberem Quia eadem demonstrata sunt ex fundamento propriae utilitatis. Vulgus vero virtutes oneri esse credit quae post portem deponere et pretium servitatis obtinere sperant; praeterea n metu poenarum post mortem coarcentur. Si vero spes ista metusque abessent omnia ex libidine agerent. Quae non minus absurda sunt ac si quis proplerea quod non credit se sorpus in aeternum bonis alimentis nutrire posse, vellet se letiferis satrare, et quia non semper vivere potest Beatitudo non est virtutis praemium sed tertio logitationis genere, procedendo scil ab adaequata ipsa virtus consistit enim in amore Dei intellectuali idea quorundam Dei attributorum, ad ad aequat cogni, qui est vera hominis potentia seu virtus.