# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0024
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0024?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 12v, page id 00068652:0024
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=24
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine
# Lines: 77 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sPelorica de Tropis fignus voce Gestu. (Mropos et figuras adEtammitican
referrem () forte et qocem et gestum ad prosodiam
imphasis cata chresis Hyperbola, allegoria conveniunt singulis tropis
Sc. vis durities audacia, fimnatio sunt fropi asciproci, gubematoo pro aurega, et
amriga pro gubenatore. Sed seclus pro scelesto non contra. Numerus Troporum, aut con
Autanta senatantur in Melonuma, aut dissentanea in Bonca, aut similia in Metr nypuia
aut solum et pars genis et speries in synecdolha. Melo
Figurae sententiae, non sonc, aut dictionis, sed totius sententiae, non pendent
a erbis sens An ergo magis logica quam gram.. (+ sontes hic aruntiar
sane ipse autor ut disponi posse figuras sentae sctsecundum expositionem eru
mentadem dispositionem
partem de voce sheloricae de evec moderanda
jectum vocunt cirononiem
Logica agit de Themate Argumento; Axiomate, syllogisimo, Methodo
vocal Conasceticam.
gloto
in ipso Thlmata sib esse vitium ut si quaestra formetur prurium interrogationum,
V. quan David, eypus, Mero, boni principes. Desiistinefurari. Sic eteachus
In omni loco senartam ((seu argumento) ponuntur maximae, et abusus seu
insufficicadiarum causar
fachagiae. nempe tot, sataciaerum genem, quot loca
re
Axiomatis affectiones ipsi competunt vel sempliciter, Egnsita et crypsis
Expositio derlime terminis axiomatis. Estque vel termipo
rm vel geromminatio, ves accoptio, vel aepellatio Benominatio vel formalis homo est animals
ver in collatione cum aliis spectato
vel extrialeca ria albus sol est calidus, tonum Anna est doctorissi Aeseplio terminorum quae et
sappositio est deteminatio siginficavis ambiguae, estam vel maatis, vel formalis. Miaatiss edr acds,
animal est homen, formatis sive significativa vet peris malis est, cam significao vocis abenditur, estqe prop
turm vel tropici, ut nerodes est vulnss velabusiba, utsperaredolorem. propria est vel aaatdesendo–
strinulis, c vel accidentalis. et hec vel singatuns seu discieta, vel cois. Cors vel detemgnata ut
quo pertunt et pupposoro vol aueptio distribuffiva, ut ois homo
est aial. Iem suppositio speciei, quando subjectum supponit prospecee, id est sumitur de idea; v. g.
aliqua vutus sum cuique Ribnli
dilectio est impletro legis (quia diligere est tere iiplere) Apphatio terminorum est qua aliquid
importat, quod prima fronta nonapparet ostus amplito vel restrictio. v.y. Ca regis est
in magu dei. qod verum est de corde curpumhors. Restrictio est vel primaria. viq. oi perfectioni
pelicet deo, E. qua impon; vol maatis
mpius placet deo, qua homo. Crypsis ariomalis est criplex,  aliquid deest, cn aliquid atunis
vide finem, se. creatae, vel secundaria, eaque fonmalis
pjus
abb abindat; granspositio, vige enterum fortunae viri. Ennuemaid cugpenel
Axioma altem conscitur consensione et dissensione uttiest esecntro et aequi
pelentia
Toosentio est conversir vel collestio. Aequipollentia est sensu in sensusem alscrepatur
Ratio
Aun
Risib
tait
verbis. dissensio est diversitas el oppositio. Etaum syllogisimi
Rapehae Eglinus esse unicam cyslogisimam figuroe ve omponitur
uter sislagisus one iuperfectus seu cryplicus  deficil ut ent hymema inductio, exemplum
abum
reducdot abi plares quam tles propositiones dilemmasorites onale sunt pluces syllii)
1
sive a dexhropimedas soc asuistio
Analysis logica, apud Amandum polanum lib. de ratione acaitores cum finctulegendi
in unum conjancto ergo potius
ch. Tesinari Elegeus institutio elequentiae generalis (communis vraloriae et poetica) et speciat
cet hrst jumue de late move ndctum animorum. il et foimutas exhibal ex bonis antorihi
lb.9 Epcscl. sect. 2. Cap. 12 exhitbet
addatur et Nathan chytraeus dehoc argumento
latrenunte oiium generis di dascalici deminstration deliberalivi et judicialis
aterra
Vo extant apud autores Ex quibus optuosest congesto apudmeldhaorem junium int
plonogo
poetica punt dod ascalici  ucretrus de natura, sphaera suchanani, eosimographia Honter
Jravibus ex Historicis
sabi corporis pununi, johannis plucieri, sodoe porica
Melasuss. Reckem. Disp. pract. 22. vult modos entis non esse entia, quia alioqui
quinque peram senem apud platanem in sophista. Essentia, idem, alterum, status motus. quisunt modi essea las
duetur pro essus in infimtum sed revera isdatur
oqic 
Meleresysita Aesterii nini sam salisfaerum
lon
aua, pr
secundumque