# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0026
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0026?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 13v, page id 00068652:0026
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=26
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 108 lines, status machine
# Lines: 108 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

principa cognosce notitiae (quae propie ercul in Archelogra exponenda 
a
neralem
cum prior potius ad Vignologiam
rectare) divisione generati ait
Ejtsuis ad per accr etesionom.
distinquit, Ubi oppregitur incomplexiam complexo; per se p
narural supernaturali; immediatum mediato, commune proprio, reale notionali
tric ciprum verum prinaisro
osentitur huic ob antertalet
ex comtatione ub,Kor DEZ. KC eit es definitiones Hypothes postulata.
princisia confesse vel dubia, regulativa actionis rgulata. Demnis habileindemonstrabile
vel demonstranonem praceedente Thelicas vul
abula didacticae in eafinis media, impredimentamediore (impedimenta
protonoematia et derteronoematca
sunt quasi antimedia) finis summus medius imus. Eode in modo impedimentie
et media sunt remita vel propinqua, Remota externa et interna seuammi
vel corporis. Propinqua apprehensionis discendi media sunt apprehensionis
auditio, lectio, au opsa ocularis inspectio, collatio, meditatio), conservationis 
Tubula Lexice. Cerica generatis docens habet finem subi ectum, media seu instrume
Aristorelem ajunt pusse Gito p air, 8. A. X De l 8 g) 4,7 0
fexica utens tt genesm et analysu lexjicam; lexica sunt linguarum et disci-
n
repentia seriptio n
socuntum s
analogia et anomalia
seu regulantas et irregulantas. dialectus peremrinitas anliqualio, novitas; proprietas
si
collatio (similitudo disimilitudo
in lexica vocum argo.
figuratio) seu impropiretas imbignitas
epitnelo
plinarum
nongnia, synerisis quae
 Antithesis oppositoruu
distinqui ab epithelis
quo les pbr sit)
tuc et cognata vide qistems. Becher. pomen) synerisis
es modificatio
conthelorum, (malim suntheta
 apposita, estitheta, opposita)
post lexica Hebr. Gaec. lat. quibus Etgmolagia adiectae; passim
syncrises septihelorum sciliae
et qrocae inprimus ex Cadmo Martini Martinii, subjicit Nomenclalore
antitheta
qui mihi perplacet  primaria vocabula direg digerit, secunda ordinem suai
Encclopodiae, exribetque graeca et latinae, usus un primis videtur Nmenelatore
trischlini, quod nec dissimulat ledtum e Ebraica quoeda adjicit  maxime in
primaris, citat suum cexicon silososicm adjunctur comnpendio philosophico quod
Quimalicoccam Tabcula pammatica finis sutrecta media doce Finis subjectum media, Dore as
tero elacidr
licere vel acidm
jauimem
licti de
separatim ciidit, quemadmodu et lexnon cheologi
atens utens Et genesim e analys. iffectiones vocumt specres. Affcctiones sant variatio
originatio, resolulio, Analogia, angualia degenerat. Ultra vocm opositio syntaris, ubi
uisus analogu sentagis t anomala. i Co Analoqu. est convenientia (rectionis connexionis
Convenientiae rectionis) distinctionis huc comata. Anomatialit fuguras sintactieas
subjectum in Gram. est informationis discipulus tractationis modus loquendi operaiois oratio
demogcaphia et
partitio affectio. spen partitio species rem. divisio simplex et mistuma, simul 
Vementaria doctriaa biterarim esset potius in lexicus popendu
Accentus 1t quantitas sylabae, diffecunt quod hac mora
M Mataplasimus vocus adero subtracteo, mutato
Aphaeresis es proffhesis in principio, syncope et Epenthesis in medir, Apocope et paro gq
eit speciem H partitionem
illic sublatio quoda sine immoraxe
est abundantia defectus comunitatio
commulatio est
fine. Cinsis ubique est quunctro, ut Theset; di aeresis dissoluenda
vel literas prolitera Antithesis ses transpositio metathesit. Systole corripit pono
alisio et ei oppositem
in figniis synlacticis est ellipsis
erasolae molonzalbreven. Hic non litera mutptur seders accidens
pleonasimus, Enallage. Ettallage est necelosis heterosis sum in mente parte accidens
in
non Elisio, ubi deberet esse dicitur synaloe se
nelallage cumvextechnice
in literis lordo, figura nomen, potestas
trationis mutatur accidens, antuneria partis pro parte
fignip quadrata vel rotunda sen vuegaris crorrens inscribendo. uspotstas ptiam in
in TGramiatica Theoria et p seu cisus anclysis Gensi
fichasuus lidiolisuu
Tropi sic distinguantur. Est vel perumitatro vocum consentanei argumenti (Meto
pontur
nymia) vel dissentanei (ironia) vel similium Melasorum vel sese comprehendintium totum
anthmelicis
causati, pro 4 generibus eaarum; subjecti et
adjuncti; ansecedentis connexitum eque sequentis. in Metomypnia formae aest juscta pro
synecdo die) Melonus ania est canse
enulatio niter
connetis vel contra. Pro subjecto et ad juncto novem sperces melony pniae continens pro
vilomit
continens e contentum et contra Cannon synecdodre) possessorem et possessum, imperator a exercitus pationut et
Cclieas; res et imngo numeratum enumerus, signum et signatum. objectum et (objectatum seu)
circulem occupasum. Adde qualitatum et rem cin intraeret; personam et indu–
nomenHres. Res et tempus. sub his metongania conjugatorum sapientia
nentis pelitorum circumstantiae temporiset loci, aduncti adject
en
ad junctum
desparatis, cix retatis, exconhianis conludicentum, Ebu puberos seu avr. Gab() huc apophasis
t
mensun.
i
pt
noetentio serus sumilimus nos ad Here prdicm
cropis