# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0033 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0033?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 17r, page id 00068652:0033 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=33 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000033.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Terminus omnis propositionem ingreditur in recto vel in obliquo. quim recto est primarius et alius suspressis seusum facit; qui in obliquo ingreditur est dependens. Terminus qui in recto ingreditur est subjectum vel praedicatum vel certe horum pars primaria, Etsi duo termini neu propositionem non im recto sed obliquo ingrediuntur, tamen fieri poles ut in recto id est homogenee praedicentur de se invicem, hoc est, ut uno existente recto etiam alter sit in recto: v.g. si dicatur: Ego novi hominem doctum, homo et doctus se afficiunt in recto Sraedicatur terminus de termino, vel homogenee seu in recto, vel heterogenee se in obliquo. Praedicatum in recto est vel latius vel aequale vel angustius; seu est commune, vel proprium universale vel si mavis est universale vel particulare; et universale vel latius vel aequale Universale latius est. Rursus est vel proprium vel commune, et proprium vel strictius Coincidunt inter se: communt, et niversale latius. coincidunt inter se Ueniversale aequale, et eu proprium aequale, sed non omne commune est universale; sic vel aequale. beatum ess commune est homini cum angelis, sed nentri, universale, neque enim omnes homines aut omnes anguli sunt beati; utque omne proprium est particulare. nam risas est homini, propoius et omni homini competit. Datur igitur proprium universale ut visus, datur omne proprium universale est aequale. Non datur proprium latius, nec universale angustius praedicalu impsectum praedicatum est vel substantivum vel adjectivum. Praedicalum substantivum latius est genuss praedicatum substantivum augustius est species vel indivauum genativi rulus unde. praedicalum substantivum aequale est syno nymum. Inter praedicatum substantivum et adjectivum videtur hoc interesse, quod qui dicit ham petus est homg, su petrus est substantia rationalis, quii vero dicit petrus est rationalis non meminit substantiae, etsi videm iensit incretora Itaque nullum ego usum magnopere Substantivorum Illud tameo notandum quod duo praedicata illad tamen videtur quodummodo subestes: fud substantia rationalis portalis et substantia risiva e differre videntur a termino homo, quod terminus homo forma M liciter et immediate dicere intolligitur omnia quae de omni eo de quo homo praedicatur vere B praedicari possunt; sed nempe cum hominem dico intelligo substantiam ilam quae rationalis mortalis est, quaerisivn esst, quae caeteris orbis terrarim mimalibus dominatur aliaque omnia quae de ea pradicari possunt. Cum vero substantiam rationalem deo, caetera quidem dico per consequentiam sed non immediate csaletiae Vescio tamen an magnus hujus rei sit uscs. Porro pradicatum est vel imperfectum simplex, vel compositum. Et compositum vel in recto vel in obliquo In recto componi potest copulatioe vel disjunctive. Ex. g. copulotive Donc quadratum est rectangulum aequilaterum; seu rectongulum et aequitateum disunctive at omni triangitum planum est omnis sectio Conica est Parabile Hyperbolivie cipss traediium in compositione praedicatum in recto imperfectum est, cum aliquid (an obliquo) adjici debet ad serua supplendum: v.g. Deus produxit seu hut pratens. Expectatur quid produxerit, v.g. velum et terram Quod nondum praestitum a quaquam memin est invastigatio va obliquitatum c t Et idiscernitur per scastos et praepositiones, daturque iadeo ooliquitas obliquitatis. Videntur plerunque substanciva regere genitivum, radjectivia quae verbatia. Sermo hominis, sec non dicimus sernio homini, sed sermo factus homini Relatio comparationis et um Relationes sunt vel comparationis vel connexionis ex eo nascitur qu inter A et B, quod A reperitur in aliqua propositdons, et B in alia propositione, Relatio connexioluis ex eo quod tam A et B sunt in una eademque propositione squae in relationem comparationis, resolvi non pt. Nam alioqui, etiam relatio comparationis foret relatio con- nexionis nam formari potest nua propositio compretendens A et B nempe A est similis B. sed ea resolvitur tandem in duas quamm una Singulatim agit de B, altera sigillatum de A per A autem verb. g A est ruber et B est ruber, et ideo A est similes (quo ad Eec) ipsi B et B intelliguntur res seu insividua non termini. Sed quid de his dicemus: A existit hodie et B etiam existit hodie seu A et B existunt sumel u An erit haec relatio simili- biins cau comparationis, an connexjonis, idem est de coexistentia in eodem loco. Videntuo relationes inter duas et res vel esse solum rationales vel reales, seu esse. Essentiae vel Existentiae Rdes souut vel ppositionis, (temporis nempe et situs;) vel influxus: cum per unum Mutatio aliqua sit Ut cum dieo, Hfomo est morralis, et anima est mortale est relatio rationis, e et haec dat quod vulgo vocanit denominationem extrinsecam, quod et dici poteest de Relatione vel impeditur in aliquo. positionis. Itaque si duam Eso Petrus distat a me, 100 leucis est denominatio extrusea, et si ego movear quiescente petro, mutatur quidem distantia petri a ne sed sine reali mutatione petri, nisi quae sit in c viritate conexionis renium invesalis. Sed relatio inflaxus, seu comexionis. demoninationes intrinsecas parit, quanquam in praefelitis etiam extimsecis sevvint. i si iquis pateo mihioriatur verum quidem est relationem inter me et patiem esse influxus; sed nunc num cesset influxus omissim satris denomnatio (perse) extruseca est. Relationes igitur sunt cagtia nt rodra mertit dea u aseru se tentr 157