# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0053 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0053?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 27r, page id 00068652:0053 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=53 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000053.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (02). Si A est B et A est C idem hoc est quod A est BC 103) Hinc si A est non B et A est non C idem hoc est quod A est non B non C (104) non B esse non BC demonstratum est 76. sed ex non BC non sequitur non B sed non semper non BC est non B. Excogitundus esset modus propositionas formalis seu generalis Quasi dicerem: Quoddam non B quoddam negaetum complexum palsum est omne negatum compositum esse negativum compositum esse negativum simplex seu non Y X = nonY ita ut y signifiet quemlibet simi et X significent quaslibet similiter vel 105) Si A est non BC non ideo sequitur A esse non B, se habentes. vel A esse non C, interim hinc sequitur falsum esse Aesse simul A esse B et A esse C seu A esse B, C. patet ex 91 vel 99 vel formula 106) patet ex his non a sua litera cui praefigitur in calculo divelli minime debere, (107) Omnis complicatio propositionum ita generiliter vocare possumu AB, = L; LC = m. MP = N BD es ponendo aliqua horums simiiter posse resdvint t vel Mocte repraesentari potest, similiter resolvi posse ut et ea in quae ipsa resolvuntur rursus ita pose fortasse posse resolvi, pro re nata. Lineola autem supra ducta ut AB significare potest affirmationem vel negationem conicidentiam vel incoincidentiam. Unde poterit diversis modis gariarilineola. ipse autem terminus A vel B, vel Roteritque lineola variari notam quandam habere tan in medio quam in extremis in medio si ut significetur modus propositionis, utrum dicat sit affirmativa an negativa dec. extremum autem quo respicitur, A poterit notam habere qua designetur utrum A sit terminus universalis an particulatis, ec. siminter idem designabit i pro B lineota quae respicit B. Et si locus sit AbC AB AB C C designabit quem cmmdiano ssece lous quantitatem vel qualitatem etc. Termini, modum lorus 3 natucum +AB T8 AB seu quanam seu L naturum propositionis modum hosuben ratione id hic usurpetur Locus 5 natunem propositionis A ABC e Locus e naturum AB seu LC. Mod locus 5 natu modum termini B. posset in numeris observari talis ordo, ut semper a maxime subdivisis seu ab infimo subdivisconis gradu seu a ter minis simplicissiois ad incipiatur incomplexa propronibus, ut si sit ABEDEF Unde intelligi, potest quam miris modis aliu terminorum pelationes et denominationes variari possint tam ab ordine si respicias hncsolam dispositionem numerorum, qunquait (quanquam interrar, quam a velore, cujusque numeri si vel solaqus quantitatis e (108) omnis terminus etiam ibmplexus etiam oreo t qualitatis habeatur locus. incomplexus potest haberi pro propositione, quasi ipsi adjectum esset T0 verum ha ot Hom sumi potest a si diceretur Homo est CEns (vel hoc si adjectam esset venum 70 verum ut: Homo est berum. Homo est animal est verum potius generalius peinde arit ac et T0verum e querit faciet hoc hoc loco officium quod unitas in Arith metica, ad supplenda loca seu dimensiones. scilicet ponatur quodlibet quod cum aliquo copulatur tot modis esse subdivisum quo id cum quo ter copulatur, ne terminus nisi aeque complexo vel in com plexo jungi ponatur vecum seu Unitas scribatur V. ex C) f et D, ubi qud dici enim potest Aest c A estidem quod hoc verum esse idem hoc verum. Nic sed notandum ipsam serppletur + potest enim fieri ut _ B. sit = LM et C = NP, et ut A sit non LN quo facto Aerit non seu Non BC edhiblum Seu modutermini 14 15 45 AB CDEF 43 94 +5