# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0123
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0123?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C
# Folio 60r, page id 00068652:0123
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ruae
Paradoxa
Omnes pulchrae propositiones sunt praeter
xpectationem dictae. Alind tamen est
propositio in expectata aliud est propositio
paradoxa: Parudoxa enim etiam praeter
et saepe opinioni receptae contrariae
sunt. At propositio pulcra et
in expectata potest tam clara esse
ut ab audientibus statim admittantur
quod secus est in paradoxis quae
sine probatione non creduntur
sunt quidam modi colligendi intettur imperi minus
aeritis probabiles tantum intelligentibus demonstrativi
ep
e+
interdum ex enim ex paucis multa colligimus quae
aliis non videntur sufficere, et interdum ex uno
exemplo colligere licet innumera imo generale
quiddam.  verbigrata Methodo in Actis Lips.
proposita de modo perficiendi demonstrationes
Wallisianas vel inductiones. Sed dabo hic aliud
axemplum  X ajo esse semper majius quam
si
X+ B
quam 16) X, si posito X esse 1 et b esse
apar sitt aqualia, et posito X esse 1 et besse 2
sit illud majus. Cum enim semel illud magis
crescat quam hoc semper magis crescet, cum
sit r utrobique progressio simplex nulli
illa harmonien haec geometrica
et si linea
talium ordinatarum repraesentarentur
corent ipsae, imo et curum differentiae
nullis flexibus neque undulationibus
obcoxia