# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0173 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068652:0173?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C # Folio 85r, page id 00068652:0173 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 86v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068652&page=173 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068652/jpgs/default/00000173.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine # Lines: 83 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ens est quicquid distincte concipi potest. Ampe ita ut analysi instituta noc incidemes in insignificans nec in abtardum Existens ist quod distincte percipi potest; seu quod Terminus est praedicatum Entis. nncehus verbus. Pobitus est probus est praeri ratum hominis Nempeita n utsi ut si A sit Ens, et dicatur A est B, erit paed B terminus. Hinc ipsum etiam Ens est terminus. Nam Aest B potest esse ipsum A ut ita A sit A. seu homo est homo am q si A sit B, et A sit _C, sibque Ens constituit terminum A et aliud Ens quod constituit terminum B. si A sit B et idem A sit non B. dicetur facta mutatio in A, et aliquod Ens fuisse in A, quod constituebat terminum B, quod B, id sus itius veluti si sit pors probus, et ressit sit A Titius, et B probus. Et ita Titius sit postea probus, et idem Titius sit non probus, mutatio si facta dicetur in Titio, et et Ens quod probum facit Titium, n nempe prabitas cessatiet osesse desinit, is qui est , sed lessat probus dicetur. Nequs eum cessat ps, cum homostra m itaque Tale Ens quod constituit praedicatum alterius Entis, dicetur Abstractum. Etta puoou pis, seu cessat pretas et veritas ejus ex mutationibus comprobatur. Et hujus imitatione solemus probatur. Verum pari jare poterimus tale abstractum concipere etiam in his possunt tolli ia subjecto quae non sunte matationibus obnoxia. Ex. gr. substantia est activa. Et activitas erit abstra- ctum, etsi cessare non possit. Si Terminus si Terminus con Abstracti praedicatum potest rursus esse tam abstractum quam concretum. Ab verb. g. Calor est qualitas, calor est magnus. si a Et magnitudo hic erit abstractum Hinc si dicas se Homo es ha est habet calorem qui calor habet magnitutinem, tunc non debet dici magnitudinem esse praedica magnum esse praedicatum hominis, aut magnitudinem esse ccidens hominis neque enim dicetur homol est calidus magnus, sed est calidus valde. itaque oblique quasi inest, acidens accidentis, quod abverbiis designamus et hic reverbia prosunt Cum abstructum praedicatur de abstracto paedicatio est essentialis, neque est neque locum habet mutatio. Ut cum dicu calor est qualitas institia est virtus, neque enimerni subjecto manenti tolli potest hoc praedicatum Hic notanda de discrimine mulationis substantialis di accidentalis secundum peripa teticot. Democriticis nullae unt subi antiae nisi naterra hinc des illis putationes. ss accidentates. =verb.g. Homo est probus, ubi hon est Ens, B probus. sed min nulla implare tile grraca lose Sed ex uti prilcisu quit sibstantiae Avere non extin- quanturq noncessat, probus quia probus seu essat probitas hinc formamus abstractum quod est activitas sed praedicati accidentisve partem